Digicorderstress

Digitaal tv-programma’s opnemen is handig. Nu hoef je écht bijna niets meer te missen. En via de digitale tv-gids is het al helemaal niet moeilijk om iets op te nemen. Nu nog leren om iets niét op te nemen…

Vroeger moest je kiezen. Eén serie volgen was goed doenbaar; als je eens niet thuis was, kon je de aflevering opnemen op een videocassette. Daarnaast kon je af en toe een filmpje opnemen om de avonden te vullen waarin er ‘niets op de tv’ was. Meer dan een aflevering – of meer dan een serie – opnemen, vereiste al wat boekhoudkundige kennis om bij te houden waar op welke tape wat nu juist ook weeral stond. En liefst meerdere lege videocassettes. Anders was je veroordeeld tot minutenlang vooruit- en achteruitspoelen om een blik te werpen op de opgenomen zaken. Om dan tot de ontdekking te komen dat je blijkbaar de verkeerde zender geprogrammeerd had.

Met onze digitale recorder kunnen we nu twee dingen tegelijk opnemen, én nog live naar een derde programma kijken. Je kan hem zo programmeren dat hij elke aflevering van een serie opneemt, ook als jij er niet aan gedacht had. Die eerste aflevering van het tweede seizoen die een jaar na het einde van het eerste seizoen wordt uitgezonden: jij wist het misschien niet, maar je digicorder wél. Die marginaal interessante aflevering over een Keltische muntschat ergens in Groot-Brittannië, die vroeger prioriteit 35 zou gehad hebben, staat nu geprogrammeerd. Niet op tijd thuis en vergeten iets te programmeren? Geen probleem; je kan de recorder van op afstand programmeren (toch als je toegang hebt tot het internet).

Het gemák, jongens, wat een gemák, dat opnemen tegenwoordig! Nu dat opgelost is, rijst de vraag: wanneer er naar kijken? De harde schijf van het recorderding flirt continu met de “er-kan-nog-maar-2%-bij”-grens. Zeker twee derde van de schijf wordt semi-permanent ingenomen door films voor de kroost. Over de rest mag ik in de praktijk beschikken, aangezien Echtgenote toch in slaap sukkelt voor de tv. Een film die we beiden willen zien, moet eerst een paar weken ‘rijpen’ eer het er van komt om er naar te kijken. Er staan nog afleveringen van een kookprogramma op van zeker een half jaar oud. ’s Vrijdags en ’s zaterdags ben ik verplicht om langer op te blijven. Ik ga pas slapen als de schijf weer 10% vrije ruimte heeft.

Digicorderstress. Ik moet er iets aan doen. Of toch als mijn favoriete series afgelopen zijn.

2 thoughts on “Digicorderstress

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s