Stille zondag

Kindjes en stil zijn ’s morgens: soms lukt het, soms ook niet. Of soms maar half. Vorige zondag lag ik nog wat te doezelen om 7u30 toen ik hen al uit hun kamer hoorde komen. Ik hoef niet zo nodig veel te zeggen als ik opsta – niet dat ik een ochtendhumeur heb, maar veel is er de afgelopen 8 uur niet gebeurd, dat ik dat dringend kwijt moet. Niet zo bij hen. Al kwetterend kwamen ze naar de badkamer, tot de frank viel dat er mogelijks nog iemand in bed lag.

*kwetter kwetter kwetter* SLEF SLEF SLEF SLEF – Zoon maakt nogal wat decibels met zijn pantoffeltjes.

*kwetter kwetter kwetter* “SSSJT!” *Fezel fezel fezel*

SLEF SLEF SLEF SLEF Dochter: “HEFT UW VOETEN OP!!” slef slef slef

*Fezel fezel fezel* WOESJJ!! – het toilet.

Erg stil allemaal. Ik kon er helemaal niets van horen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s