Kleine troost

Gisterenavond aan tafel. Kindjes kunnen zoals kindjes zijn niet steeds stilzitten aan tafel. Alle houdingen komen voor; één bil op en één bil af de stoel, benen gevouwen op de stoel, één voet op de tafel, plat op de buik op de stoel,… Alle houdingen behalve één natuurlijk; gewoon op een stoel zitten. Grr. Maar daar gaat het niet over.

Dochter was ergens onder tafel iets aan het oprapen, slaakt een kreetje en komt dan met een pijnlijk gezicht weer boven water. Ze had haar knie ergens aan gestoten. Zoon kruipt wat dichter, slaat zijn arm om haar heen en zegt tegen mij:

Papa, ik ga zusje wat troosten… Zo, en nu stop ik weer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s