Choco’s

Vroeger was het leven toch simpel. Eén pot choco in de kast en daarmee uit. Hazelnootpasta was dat altijd ten onzent. Bij mijn neef hadden ze altijd de gewone choco, zonder hazelnoten, of dat denk ik toch. ’t Was een beetje zoals met chips: zout of paprika. Er waren maar twee merken die ik mij herinner, Nutella en Kwatta.

Moest je vroeger een Oostblokker onze kast hebben laten zien waarin de choco staat, naast de frigo, hij zou gedacht hebben dat hij in de supermarkt beland was. Alhoewel, die supermarkten vroeger in het Oostblok, daar stond ook niet zoveel op de schappen…

Allereerst is er de ‘mamachoco’.  Niet gemaakt van mama’s, maar van hazelnoten. Dochter is een geweldige fan van mama en zou alles eten en drinken wat mama eet en drinkt, en omdat mama het liefst hazelnootpasta eet, werd dit de mamachoco.

Toen kwam er de ‘tweekleurenchoco’ bij. Ik weet niet meer waar die vandaan komt, maar het is een blijver. Een tijdje was dit Zoon zijn grote favoriet bij het ontbijt.

Af en toe zijn er bij de bekende discounter nog wel eens andere soorten choco te vinden. Met pralinésmaak, of met stukjes nougat in, of helemaal wit. Dan kwamen die potjes ook wel eens mee naar huis, van elke smaak eentje, om eens te proeven. De pralinésmaak werd afgekeurd. Die met stukjes nougat en de witte mochten blijven. Met als gevolg dat er bij het volgende winkelbezoek een aantal potjes van werden ingeslagen, want bij die discounter moet je een hele tijd wachten eer die kans zich anders weer voordoet.

En daardoor staat er nu ook een potje witte choco in de kast, want de witte choco van de discounter was toch sneller op dan verwacht, en er moest uitgeweken worden naar witte choco uit de gewone supermarkt. De huidige favoriet van Zoon en Dochter voor de ontbijtboterham.

En toen moest er iemand hoognodig speculaaspasta uitvinden, en moesten de andere potjes wat opschuiven om plaats te maken voor de ‘koekjespasta’. ’t Is wel geen choco, maar ’t is toch een beetje een chocovervanger. In het begin werd die verslonden dat het geen naam meer had. De consumptie is ondertussen gestabiliseerd op een eerder laag niveau. En toch zal er een nieuwe pot meekomen van de winkel, als deze leeg is.

De vreemde eend in de bijt is de pot stroop. Onbekend bij ons thuis toen ik klein was, al moet dat er toen ook al geweest zijn. Gekocht omdat ik ooit eens op een blog gelezen had dat het heel lekker is op een boterham met een schel hollandse kaas. En inderdaad. Trouwens ook op pannenkoeken.

Een specifieke ‘papachoco’ is er niet. Een papa eet alles. En bij voorkeur de dingen die het eerst op moeten, of waar de vervaldatum van verstreken is.

One thought on “Choco’s

  1. “Een specifieke ‘papachoco’ is er niet. Een papa eet alles. En bij voorkeur de dingen die het eerst op moeten, of waar de vervaldatum van verstreken is.”

    Zo waar! 100% mee akkoord!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s