Stel dat ik een schrijver was (1)

Stel dat ik een schrijver was, nog maar recent de richting van het schrijven ingeslagen. Dan zat ik nu thuis, aan de computer, met mijn derde tas koffie. Mijn haar zou niet gewassen zijn, althans zolang het mijn echtgenote niet op de kast jaagt. Mijn baard probeert behoedzaam zijn derde verjaardag te halen. In dagen weliswaar.

Wanneer de inspiratie even wat zoek is, dan kijk ik naar buiten, naar hoe de voormiddagzon en de hoek van het huis een schaduwlijn door de tuin trekken. In de namiddag, als de zon aan de andere kant van het huis weer tevoorschijn komt, wordt het licht te fel om nog gemakkelijk het computerscherm te kunnen lezen, ook zonder dat de zon rechtstreeks binnen schijnt.

Blijft de inspiratie nog wat langer weg, dan kan ik ook iets nuttigs gaan doen. De afwas bijvoorbeeld. De kippen hebben al eten gekregen en regelmatig aan hun hek gaan staan, zou hen maar afleiden van hun gescharrel, want dan denken ze dat ze een tussendoortje krijgen. Er zijn grenzen aan wat je een kip kan geven aan verzorging op een dag.

En dan sla ik weer aan het typen, want het gaat niet op om thuis te zitten en geen lor uit te voeren. Als schrijver moet je ook je boterham verdienen. Anders zou ik me maar een leegganger voelen, ook al kan ik ondertussen met mijn onverzorgde haar en baard de gemiddelde peuterklas gillend op de vlucht jagen.

Af en toe denk ik nog eens aan de vroegere collega’s op kantoor en geniet even van de geluksgevoelens en leedvermaak. Ik stel mij dan de afgunst in hun ogen voor toen één van hen ontsnapte aan de dagelijkse kantoorsleur de vrijheid tegemoet…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s