Donder en bliksem

Ik vind een onweer overdag altijd wat jammer. Een beetje verspilling van moeite. Je kan het lichtspel niet echt naar waarde schatten dan. Bovendien apprecieert de werkgever het waarschijnlijk niet echt als je met je neus tegen de venster gedrukt staat te kijken.

Heel anders is het ’s nachts. De bliksem lijkt wel de halve wereld te verlichten wanneer het donker is. Het geluid van de donder weerklinkt door de stilte, zonder dat andere geluiden, behalve het tikken van de regen, ermee interfereren.

Ik kan er wel niet van slapen. Automatisch begin ik te tellen, als ik een bliksem zie. Als het onweer dichter komt dan 4 tellen (dat wil zeggen 1,3 km), dan sta ik op om de stekkers van de computer en dergelijke uit te trekken.

Voor de rest lig ik er graag naar te luisteren, half ongerust, half opgewonden, voor het geval het onweer vlak boven onze hoofden zou komen. Dat gebeurt maar zeer zelden, minder dan 1 keer per jaar alleszins. Dan ben ik toch een beetje ongerust, sinds die ene keer dat al onze stopcontacten knetterden net voor de bliksem insloeg op een antenne een paar huizen verder. Hagel moet er voor mij ook niet bij zijn, sinds die andere keer dat de hagel mijn auto lelijk heeft toegetakeld.

Maar een onweer met mate, dat lust ik wel ja.

Advertenties

11 thoughts on “Donder en bliksem

  1. >> Xixarro:
    Het licht van de bliksem bereikt je bijna meteen, maar geluid gaat trager, namelijk met iets van een 300 meter per seconde (weet niet meer exact hoeveel). Dus als je begint te tellen na de bliksem tot je de donder hoort, dan zit het onweer per seconde 300 meter verder weg. Drie seconden is ongeveer een kilometer, enzovoort…

  2. >> Chantal:
    Tja… Als de bliksem inslaat, kan je zo misschien toch een paar apparaten redden. Als de stekker dan ver genoeg van het stopcontact ligt, want de bliksem kan een kleine afstand door de lucht overbruggen…

    Ik heb ook ooit eens gehoord dat het beter (?) is om de algemene schakelaar aan de teller om te zetten.

  3. Een dag of 10 geleden aan de zee ook een serieus onweer meegemaakt. Ik ben op het terras gaan zitten om te genieten. Nu ja. Genieten is inderdaad het woord niet. Het is een mix van opwinding en schrik. Als het thuis onweert doe ik de gordijnen ook altijd half open.

  4. Het mooiste is een geïsoleerde cumulonimbus, ’s nachts en op een kilometer of 30 afstand. Je ziet dan de bliksems vanuit het aambeeld inslaan en dat alles vanop veilige afstand. Mooier dan het mooiste vuurwerk!

  5. Een bergje is niet nodig. Alleen een mooi geïsoleerde bui, een plaats met een beetje uitzicht in de juiste richting en niet te veel regen tussen waarnemer en bui. Je moet er wel alert voor zijn, want meestal hoor je op die afstand de donder nauwelijks of niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s