Conditio sine qua non

Ik ben vanmorgen opgestaan met het gevoel dat mijn lichamelijke (over de geestelijke zwijgen we maar even) conditie achtergebleven is op mijn kussen. OK, het is al een tijdje geleden sinds we de laatste keer gebadmintond hebben. En die 10 km van Gent zijn al helemaal een vage herinnering. Maar toch had ik het gevoel dat er nog steeds wat conditie overbleef.

Ik voel mij een beetje zoals mijn GSM, die een paar dagen lang een quasi vol batterijtje toont om dan plots van 75% vol naar bijna leeg te duikelen.

Advertenties

4 thoughts on “Conditio sine qua non

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s