Kroniek van een gestoorde nacht

Ge hebt zo van die nachten…

Zaterdagavond wilden we eens vroeg in ons bedje kruipen. Wat slaap in te halen en zo. Om half tien lagen we er in. Het zal echter niet voor één uur ongeveer geweest zijn dat we eindelijk in de armen van Morpheus geraakt zijn…

21.30u: met een zucht (en een bibber) duiken we onder de dekens.

21.45u: Zoon maakt voor de eerste keer wat kabaal. Een paar minuutjes maar.

22.00u: Echtgenote krijgt smsje nr. 1. Ze heeft wachtdienst, dus de GSM moet ’s nachts aan blijven staan. Blijkt dat het smsje al veel eerder verstuurd is, maar nu pas is aangekomen.

22.20u: Zoon begint opnieuw wat te zeuren.

22.40u: Echtgenote krijgt smsje nr. 2. Een leeg smsje van haar nonkel die net een nieuwe GSM heeft gekocht en alles aan het uitproberen is.

23.00u: Zoon vindt dat de rust lang genoeg geduurd heeft en laat zich opnieuw horen. Papa uit bed om zijn licht aan te steken en het nachtlampje uit te trekken. Het nachtlampje geeft blijkbaar niet genoeg licht voor Zoon. Het andere licht is een blauwe lamp die ’s nachts net genoeg licht geeft om iets bij te zien.

23.30u: Beneden gaat de telefoon. Tegen dat ik het besef, is het natuurlijk al gedaan, en lig ik mij nog tien minuten af te vragen of ik nu echt wel de telefoon van beneden gehoord heb, en of ik zou gaan kijken. Echtgenote denkt dat het terug de nonkel is, en vindt het niet de moeite.

23.45u: Echtgenote krijgt smsje nr. 3. Weer een smsje dat al veel eerder is verstuurd, maar nu pas aankomt. Kiest op mijn aandringen voor een profiel dat alleen telefoons doorlaat, maar geen smsjes.

00.15u: Beneden gaat opnieuw de telefoon. Ik spring uit bed om te gaan kijken. Blijkt het de voicemail te zijn. De nonkel had blijkbaar per ongeluk ons nummer gekozen met de GSM. Op de voicemail moest ik het laatste deel van het weerbericht van het laatavondjournaal aanhoren, eer ik het bericht kon wissen. Zoniet zou de voicemail om de zoveel tijd opnieuw de telefoon laten rinkelen…

00.30u: Eindelijk in bed. Zoon kreunt nog een beetje, maar valt spoedig ook in slaap. Wij ook, eindelijk.

Zondagnacht was trouwens ook vrij bewogen. Alles rustig ditmaal tot middernacht (again). Dan ging de GSM van Echtgenote af met een hels kabaal. Ze laat die altijd op ‘luid’ staan. Gevolg: ik heb twintig minuten nodig om mijn heftig bonzend hart onder controle te krijgen, als ze eens opgebeld wordt ’s nachts. Een tien minuten later zat ze in de auto om te gaan werken… Plus nog haar normale dienst van vandaag. Ze zal vanavond wel doodmoe zijn.

Advertisements

8 thoughts on “Kroniek van een gestoorde nacht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s