Ouagadougou

Soms verbaas ik mij toch over de mensen…

Recent heb ik een soort van ontwerpbrief opgemaakt, bedoeld om samengevoegd te worden met databankgegevens. De mensen van informatica bekommeren zich over het laatste deel, maar ze moeten natuurlijk een tekst aangereikt krijgen natuurlijk. Daarin geef ik al met geel gemarkeerde tekst aan welke de standaardtekst is en welke te koppelen velden zijn, zoals naam en adres van de geadresseerde.

Zo stond er ook een overzichtje in van bepaalde gegevens van de aangeschrevene. Het ging om namen en adressen. Als voorbeelden had ik al de onbekende soldaten Jan Janssen en Piet Peeters genomen. Ik had hen gehuisvest in respectievelijk de Dorpsstraat 1 in Brussel en de Kerkstraat 2 in Gent. Ik had nog een tweede adres nodig van Piet Peeters, om het onderscheid aan te geven met Jan Janssen. Maakte niet echt uit wat er stond; de informaticaman vervangt het toch door een veld. ’t Diende gewoon als voorbeeld. Ter verduidelijking.

’t Was op het einde van de werkdag en ik moest het document nog gauw doormailen voordat ik mijn pc afsloot en moest hollen voor de trein. Ik gaf daarom maar gauw als straatnaam de Veldstraat op. Nummer 3. Gelegen in 31000 Ouagadougou. Omdat dat nu toevallig als eerste stad in mij opkwam, vraag mij niet waarom. ’t Kind had een naam nodig en ik had haast.

Opmerkingen dat ik op dat document gekregen heb! Zowat alle collega’s die hun opmerkingen op de standaardtekst mochten doorgeven, vielen over een onbetekenend voorbeeld… Gaande van een vraagteken in de kantlijn tot een aanpassing in ‘3000 Leuven’. 

Terwijl Ouagadougou toch een perfect geldig voorbeeld is van een stadsnaam, nee? Ok, ik geef toe, met de postcode zal ik er wel naastgezeten hebben; dat was maar een wilde gok. Humor. De mijne is wat apart, vrees ik.

Advertisements

6 thoughts on “Ouagadougou

  1. Mijn vorige baas maakte altijd ontwerpen van brieven en schreef bij de naam van de voorzitter altijd “bruintje de beer”. De mensen van het secretariaat wisten dan wel dat ze de echte naam moesten nemen.
    Die keer dat ik toch een brief op officieel papier uitprinte gericht aan de burgemeesters en ondertekende met “bruintje de beer” , ja toen hebben we gelachen. Ik toch. Hij uiteindelijk ook.

  2. Bij mij valt het eerder op dat mensen nooit dingen “lezen”. Ik krijg nooit opmerkingen, ook al zet ik er de raarste dingen “onopvallend” tussen. Teasers. Nooit reageert er iemand.

    Misschien omdat met wat ik altijd hoogst-grappig vind, niemand kan lachen….

    Iedereen bekijkt me ook altijd vreemd als ze me iets komen vragen en ik antwoord: “computer says no….”

    Tja…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s