Betovergrootvader

Waar ons huis gaat komen, stond tot voor een tweetal jaren het geboortehuis van mijn grootmoeder. ’t Was vervallen en ’t is tegen de vlakte gegaan, maar ik ben haar eens gaan oppikken nadat het gras gemaaid was, om te tonen waar ons huis gaat komen.

Dat bracht haar natuurlijk aan het vertellen…

Haar grootvader hield daar een winkel annex bakkerij open. Later is het een café geworden – noodgedwongen als het ware. Een kozijn van mijn grootmoeder was namelijk wees geworden bij de geboorte. Zijn moeder was gestorven in het kraambed. Hij is toen opgevoed in het gezin van mijn grootmoeder als één van hun eigen kinderen. Zonder dat ze dat thuis eerst wisten, deed die mee aan wielerwedstrijden,  met een gewone boerenfiets. Hij won dan nog vaak ook. Uiteindelijk kreeg hij een fiets van een fietsenmaker uit het dorp, en toen kwam hij met de regelmaat van de klok thuis met wat hij allemaal won, zoals worsten en zo.

Omdat ze bij mijn grootmoeder thuis als enigen in de buurt een radio hadden, en omdat iedereen mee kwam supporteren met de wielrenner, zat er daar elke dag veel volk. Ze moesten planken op de stoelen leggen om iedereen te kunnen laten zitten. Uiteindelijk hebben ze dan maar een café geopend. Om voldoende water te hebben, werd er toen ook een ‘steenput’ (waterput) gestoken. Dat was rond 1932, maar die is er nu nog. Indien mogelijk gaan we hem zelfs behouden. Hij heeft volgens mijn grootmoeder nooit droog gestaan…

Om het bier te koelen, werd er elke dag ijs gebracht dat onder de toog werd gelegd. Het bier zelf kwam van brouwerij Vandenheuvel uit Brussel, alhoewel er op de hoek van de straat toendertijd ook een brouwerij gevestigd was. Met dat bier konden ze volgens mijn overgrootmoeder echter niets aanvangen.

Wat betreft de wielrenner zelf: ik heb hem nog gezien toen ik nog een klein pagadderken was. Bij mijn ouders thuis staat er nog een trofee op mijn vroegere kamer. Hij heeft onder andere in 1938 de Ronde Van Vlaanderen gewonnen…

Advertenties

10 thoughts on “Betovergrootvader

  1. >> Christophe:
    Dat is ‘em! Mijn overgrootmoeder was een De Caluwé. Ik herinner mij “nonkel eddegaar” nog vanop de pensionering van mijn grootvader. Hij is trouwens gestorven aan een hartaanval op de fiets…

  2. Mijn grootvader zijn ouders hielden thuis ook een café open. En telkens ze een man te kort hadden moest mijn grootvader, die toen nog een kind was, mee wiezen.

    ge kunt wel geloven dat hij daar na een tijdje bijzonder goed in was zeker?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s