Stadsgelopen (2)

Stijf dat ik mij voel vandaag… Sjans dat ik vandaag een dag vrijaf heb om te bekomen.

’t Parcours was dan ook verschrikkelijk voor mij. Bergop. Kasseien. Bergop én kasseien. Wind tegen, kasseien en bergop. Ok, er komt na een bergop ook wel eens een bergafje, maar daarmee recupereer je toch veel minder dan dat je de hele tijd op een vlak parcours kunt lopen. En dan leggen ze de eindstreep ook nog eens na een bergop (met kasseien). Ik ken Gent ook niet zo goed, dus ik wist begot niet hoe ver het Sint-Pietersplein nog was, eens we wegdraaiden van het water. Ik passeerde hoopvol het bord van de 10 km, maar het was dan nog 400 meter verder, na een paar bochten. Tegen dan had een slak mij kunnen passeren, vrees ik. Maar aangezien mijn armen nog altijd pompende bewegingen maakten, neem ik aan dat ik toen nog aan het joggen was…

Er waren blijkbaar net geen 3.000 mensen geëindigd voor mij. En iets meer dan 500 achter mij.

De eerste kwam al binnengelopen na een half uur. Ik sukkelde nog een flink half uur later over de meet… En blijkbaar deed een zekere Helmut Lottegiers ook mee. Die eindigde op een flinke 684ste plaats.

Advertenties

8 thoughts on “Stadsgelopen (2)

  1. ik heb snel eens het parcours bekeken, en het ziet er idd een zeer lastig laatste stuk uit, vanaf de coupure eigenlijk volop bergop. tja 🙂 toch dikke proficiat hoor. door mijn knie heb ik zelf eigenlijk al een hele tijd geen tien km gelopen, en al helemaal niet op de weg. ben best jaloers.

  2. Pingback: Conditio sine qua non « Alcyons nest

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s