Tunnels

Gisteren hebben we het sportieve gebeuren Stadskriebels in Brussel muzikaal mogen afronden. Normaal gezien moesten we om 16u soundchecken om om 17u te beginnen. Er moesten nog wat prijzen uitgereikt worden, zodat de soundcheck op tijd moest gedaan zijn.

Brussel is een half uurtje rijden van bij ons, dus we hadden afgesproken om 15u, zodat we tegen 15u30 zouden aankomen en een half uur tijd hadden om uit te laden en op te stellen. We waren echter de factor Brussel vergeten. Elke keer als ik met de auto naar Brussel rij, moet ik toeren uithalen in het verkeer om toch maar op het juiste rijvak te geraken om naar links of rechts te kunnen afslaan, of net niet. Als je dat dan moet doen terwijl je met vier auto’s elkaar probeert te volgen, dan loopt het dus mis.

Ik reed voorop. De laatste tijd rij ik precies altijd voorop. Met de GPS geen zorgen. Achter mij een tweede wagen met GPS. Dan nog twee zonder. We rijden Brussel binnen langs de kant van de basiliek van Koekelberg. Hop, een eerste tunnel in. Mijn frank valt pas na een paar minuten, dat het pijltje op de GPS precies niet goed opschuift. Oh help, geen signaal in de tunnel, en mijn ‘oude’ GPS heeft natuurlijk niet genoeg gekost om ook een geheugen te hebben zodat hij eventjes voortkan als hij de verbinding met de satelliet verliest… Dus geen idee of ik al in de tunnel een afslag moet nemen of niet. Voortkarren dan maar. De eerste keer dat we bovengronds kwamen, was dat maar voor een kort eindje. Net voor we de volgende tunnel indoken, zegt de GPS-stem: “sla hier rechtsaf”. Te laat! Grr.

Een beetje voorbij het einde van de tunnel staan verkeerslichten. Hier liet de GPS mij omkeren. Tot nu toe waren allevier de wagens telkens fluks door het groene licht geraakt. Deze keer hadden we prijs. Ik reed door het groen, achter mij werd het rood… Jeuj, ik was mijn staartje kwijt, en geen kans op mij aan de kant te zetten. Ik vertrouwde er dan maar op dat de volgende in de rij met zijn eigen GPS de weg wel zou vinden en reed verder. Dit keer probeerde ik de tunnels te ontwijken en reed dan maar het centrum in. In die kleine straten van Brussel-centrum liet de GPS mij zo vaak links en rechts afslaan tot ik het noorden kwijt was. Maar kijk! Daar is de eindbestemming, de Nieuwe Graanmarkt! Jeuj! En ’t was kwart voor vier of zoiets.

Een telefoontje later bleek dat de laatste wagen in de rij achtergeraakt was. De twee andere stonden ergens op hem te wachten. Ik laadde mijn materiaal dan al maar uit en bracht het naar het podium, en zocht de geluidsmensen alvast op.

Uiteindelijk doken de andere leden toch nog op (oef), maar daarmee konden we natuurlijk maar beginnen opstellen na 16u… Maar allez, het zal toch niet veel later dan 17u geweest zijn toen we uiteindelijk konden beginnen spelen… Alles is nog goed afgelopen, maar rijden in Brussel, brr.

Advertenties

5 thoughts on “Tunnels

  1. Ik heb mij laten wijsmaken dat Brussel al langer bestaat dan de GPS. Dat wil dus zeggen dat er, toen de dieren nog praatten, mensen waren die hun weg vonden aldaar zonder GPS. Probeer dat maar eens te vatten.

    Hoe was het optreden overigens.

  2. >> dawnofnone:
    Het optreden was best goed. Maar omdat ik wat meer heb staan springen dan anders (het stukje podium dat voor mij voorzien was, was al zo groot als onze keuken), heb ik wat onzorgvuldiger gespeeld ook…

  3. Pingback: Stadskriebels « Alcyons nest

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s