Tois

Gisteren, ik haal de kindjes op bij de kinderopvang en kom met hen thuis.

De pa: “Voilà sie, we zijn weer tois.”

Dochter: “Nee papa, thuis!”

De pa: “… Tois. Allez, Dochter, zeg eens ‘tois’.”

Dochter: “Nee papa, thuis!”

De pa: “Tois!”

Dochter: “Thuis!”

Zoon: “Ba ba ba ba ba!”

De pa: “Dochter, tegen papa en peter Winnik mag je ‘tois’ zeggen. Op school en tegen E. (de onthaalmoeder) moet je ‘thuis’ zeggen.”

Dochter: “Nee papa, thuis!”

De pa: *delft met een zucht voor de zoveelste keer het onderspit tegen zijn twee jaar en vijf maanden jonge dochter*
“Ok, ’t is goed, we zijn thuis. Kom nu maar uit de auto, kleine mois.”
*gniffelt even als blijkt dat het laatste woord de taalfilter van Dochter ongemerkt passeert*

Deze avond proberen we het nog eens…

Advertenties

17 thoughts on “Tois

  1. Wat moet het niet zijn als ze tien jaar ouder is. Ik ben benieuwd wat je ons dan te vertellen gaat hebben.

    Zou het niet mooi zijn als we binnen tien jaar elkaar nog steeds vertellen wat we allemaal meemaken en hoe het leven verdergaat…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s