Titaantjes

Gisterenavond – ik lag al in bed – heb ik nog even geluisterd naar Titaantjes op Radio 1. Eigenlijk wou ik gewoon nog even het nieuws horen, maar blijkbaar begon nadien dus Titaantjes met als gast Ivo Niehe, ook in Vlaanderen bekend vanwege zijn Tros TV Show.

Blijkbaar heeft hij de meest bizarre carrièresprongen gemaakt, en telkens werd hij daarvoor gevrààgd. In januari 1967 had hij een klein hitje met de single Mountain of love met zijn band Ivo and the Furies. Met die band toerden ze een tijdje door Europa. Een Duitser zag zijn stem wel zitten en vroeg hem om een paar schlagers te komen inzingen. Het was een dure productie, en hij heeft er een tiental plaatjes van gekregen, maar verder nooit nog iets van gehoord. Vanwege dat verhaal kwam hij eens op de radio. Daar viel zijn vlotte manier van praten op en men vroeg hem voor een screentest op de TV. Vorig jaar is hij overgestapt naar het theater.

Vreemd toch hoe alles aaneenhing als schakels van een ketting. Het deed mij een beetje denken aan het verhaal van de Yes-man en de Dice man.

Danny Wallace zei een half jaar lang ‘ja’ op elk voorstel dat men hem deed, in een poging om zijn leven boeiender te maken. Alsof dat nog niet boeiend genoeg was, want blijkbaar is hij ook het staatshoofd van de micronatie Lovely, gevestigd in zijn flat in Londen en inspiratiebron voor Rob Vanoudenhove en zijn Robland. Zijn boek over zijn ervaringen zou ik trouwens graag nog eens lezen. Of cadeau krijgen en dan lezen, nog beter…

Mij vraagt nooit iemand iets. Zeker niet voor boeiende carrièrewissels. Maar ach, misschien zou ik toch niet durven ja zeggen. Toen ik Ivo Niehe hoorde, dacht ik dat ik dat toch eens zou moeten proberen, wat meer ja zeggen op onverwachte opportuniteiten. Maar aan de andere kant, getrouwd en papa zijnde kan ik nu eenmaal niet meer ja zeggen op om het even welke vraag, zonder in conflict te komen met mijn eigen ethische en morele principes.

Het deed mij ook wat denken aan synchroniciteit. Ik ben er nog altijd niet uit of ik daar nu in geloof of niet. Bepaalde van mijn ervaringen leken mij indertijd te toevallig om nog toeval te kunnen zijn; het leek wel of de wereld reageerde op mijn diepste wensen. Op andere momenten komt er echter totaal geen reactie. Of misschien heb ik niet genoeg discipline om mijn intentie vast te houden?

Advertenties

8 thoughts on “Titaantjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s