Zondagse rust

Zondag is traditioneel een familiedag bij ons. Al van toen ik nog een kleine pagadder was. Toen gingen we ’s middags eten bij de ene grootouders, en in de namiddag trokken we naar de andere grootouders (die waarover ik het had in Vaderlandsliefde en Dierenliefde). Bij de laatste doken dan ook mijn tantes met hun kroost op, zodat we altijd wel wat speelkameraadjes hadden.

Nu, zoveel jaren later, is er eigenlijk niet zoveel veranderd. Alleen de decors. ’s Middags gaan we eten bij mijn ouders en halverwege de namiddag verkassen we naar mijn schoonouders, alwaar mijn schoonzussen en -broer dan dikwijls ook nog langskomen, ieder met zijn of haar respectievelijk gezin.

Variaties zijn altijd mogelijk natuurlijk. Soms heb ik eens repetitie op zondagnamiddag, zodat van mijn bezoeken op beide plaatsen de tjoepkes worden afgesneden. Hier wat sneller weg en daar wat later aankomen.

Maar altijd is het ’s zondagsvoormiddags redelijk druk. De kinderen moeten even door het water gehaald worden, net als wijzelf. Soms duikt er nog een vriend op die altijd dat ogenblik kiest om even binnen te springen. En héél héél soms schiet er nog wat tijd over voor mij om naar de mis te gaan. Niet ver van ons staat de dekenale kerk (ik heb het moeten opzoeken; blijkbaar is het dekenaal en dekenaat, maar ook decanaal en decanaat, maar geen mengeling daarvan…), waar ik te voet heen kan. En een deel van de liturgische gezangen zijn in het latijn, begeleid door prachtige orgelklanken en een geoefend mannenkoor. Alleen daarvoor zou ik eigenlijk gaan.

Maar veel tijd om te bloggen blijft er ’s zondags dus niet over…

Advertisements

16 thoughts on “Zondagse rust

  1. >> YCF:
    Het is niet echt een verplichting; er zit wat rek op. Maar (over)grootouders vinden het toch zó fijn dat ze hun (achter)kleinkinderen nog eens zien! Het is altijd toch zo lang geleden (een week) en ze zijn toch al zo gegroeid (toch wel een millimeter op die week)…

  2. >> buddha:
    Nee toch niet. Het springt van zaterdag op maandag als je goed kijkt 🙂 .
    Wat ik wel soms doe, is ’s zaterdagsavonds een berichtje maken en dat dan ’s zondags nog gauw wat aanpassen of aanvullen en dan pas posten of zo. WordPress laat ook toe om een datum van posten in te stellen, zodat een berichtje verschijnt op het ingestelde tijdstip, maar daar maak ik eigenlijk geen gebruik van…

  3. Sinds kort pauzeer ik op zondagen, heel lekker om ook eens een dag vrij van mijn hobby te hebben. Er komen ook nooit veel bezoekers op zo’n dag. Een goed teken eigenlijk, door de week zitten we al genoeg aan het scherm gekluisterd.

  4. dus als heel je gezin in bad zit, duikt die vriend ineens op, springt binnen en maakt heel de living nat, waardoor je vrouw weer moet dweilen onder het uitstoten van latijnse jammerklachten waardoor jij je in de kerk waant, want ieder huisje heeft zo zijn kruisje.

  5. Langs mijn vaderskant is zondag totaal geen familiedag, langs mijn moederskant daarentegen wel. Wel raar hoe dat van familie tot familie kan verschillen. Ik voel het dan ook totaal niet als een verplichting aan.

  6. Zondag is bij mij ook rustdag normaal gezien; lekker uitslapen, naar de bakker en daarna een lang warm bad…
    Alleen moet ik daarna spijtig nog (meestal heel rap) mijn valies pakken en mij samen met een hele stroom medestudenten naar Leuven begeven. Zondag is een recuperatiedagje, om de volgende week weer fris te beginnen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s