Mijn meest bijzondere boek

Gisterenavond was het de laatste aflevering van ‘Alles uit de kast’, het boekenprogramma op Eén. Ik moet er nog naar kijken; rond de tijd dat het uitgezonden wordt, zijn ik (of mijn vrouw) druk bezig met het laatste flesje van Zoon, om daarna het bed in te duiken. Ik heb maar één aflevering gemist, door stomweg een uur Canvas op te nemen in de plaats van Eén.

Op voorhand hadden er velen hun twijfels bij. Een boekenprogramma, dat zou geen kijkers trekken. Awel, of het veel kijkers getrokken heeft, weet ik niet, maar mij kon het alleszins bekoren. En het deed in mij de zin ontwaken om toch eens iets anders te proberen lezen dan fantasy. Het pleidooi van Tom Lanoye over ‘Time’s Arrow’ is mij het sterkst bijgebleven; dat wordt de eerstvolgende aankoop.

Mijn bijzonderste boek is ondertussen ook al zestig jaar oud. Het werd uitgegeven in 1945 en is dus geschreven volgens de oude spelling, wat voor mijn part bijdraagt tot het speciale karakter ervan. Als jongeling kreeg het daardoor een speciaal plekje in mijn hart en daar zit het nog steeds. Het boek is getiteld “De 7 flesschen van den kanunnik” van Jan Boschmans, pseudoniem van Lucien De Bosscher.

boek1

Ik heb het gekregen van mijn vader, allez, het is van zijn boekenkast in de mijne verhuisd. Op de eerste pagina en de binnenkant van de cover is nog een rapport getekend, blijkbaar van toen mijn tantes ‘van scholeken’ speelden…

boek2

Het boek vertelt de belevenissen van een familie en hun dorpsleden onder de Tweede Wereldoorlog op een humoristische, luchtige manier. Niet hilarisch, maar menselijk. Een dochter verlooft zich met de apothekerszoon, een stijve hark, een zoon wordt opgeroepen voor het leger, de overgeblevenen proberen met hebben en houden de Franse grens over te trekken, en boven alles is de moeder een oermoederlijk typetje dat als een kloek waakt over haar kroost.

boek3

Tot nu wist ik eigenlijk verder niets af van de auteur. Ik had er eigenlijk nooit iets over gehoord of gelezen, geen andere boeken van gezien,…

Naar aanleiding van dit bericht ben ik eens gaan snuisteren op het internet, en waarempel, een paar exemplaren van het boek zijn te koop op Kapaza, Yezzz! of eBay! Er is zelfs nog een ander boek, ‘Eva onder de leeuwen’. Misschien laat ik mij verleiden en wordt dàt de eerstvolgende aankoop. Van de auteur zelf geen spoor… Zijn pseudoniem en geboortejaar (1910) heb ik kunnen aflezen van een kaft van een boek dat te koop staat.

boek4

Ik had gisterenavond een mooi citaat gevonden over het moederken en bijna gefotografeerd toen beide batterijen van mijn fototoestel leeg bleken te zijn. Tegen de tijd dat ze opgeladen waren, was ik de pagina kwijt natuurlijk. Ik heb dan maar lukraak een andere pagina opengeslagen. Het gaat daar over Gusten Pamel, een bedachtzame boer en vriend van het hoofdpersonage, de zoon uit het gezin. 

“Gusten Pamel is getrouwd; zijn vrouw is dik, gierig en werkzaam, maar weet nog niet eens wie de koning is van Zweden. Ze kan echter een koe melken en wanneer ze het schaap onder den staart kijkt, weet ze dadelijk wat er gebeuren moet – met het schaap. Voor een boerin is zulks genoeg. Gusten Pamel is tevreden met zijn vrouw. Hij is eigenlijk over alles tevreden, ook over zijn drie zonen, zijn paarden, zijn (…) en erf. Zijn spijsvertering is volmaakt, misschien is geluk ’n zaak van een gezond darmenstelsel. En toch is hij grijs geworden in het leven. Wellicht heeft ook hij zware zorgen gekend, harde tegenslagen, heeft ook hij gezondigd tegen de redelijkheid. Een man wordt niet in één nacht wijs. Helaas niet. Dat zegt hij zelf. En daarenboven, getrouwd zijn met een vrouw die nog niet eens weet wie de koning is van Zweden…”

Advertisements

12 thoughts on “Mijn meest bijzondere boek

  1. Ik vond het ook een geweldig programma. Dat mogen ze gerust volgend jaar opnieuw uitezenden. En waarom ook niet zo’n programma over muziek?

    PS: leuk fragment, hoewel ook ik niet weet wie die koning dan wel mag zijn

  2. Toen ik de titel ‘De 7 flesschen van den kanunnik’ las, ging er bij mij een vaag belletje rinkelen en ja hoor! Ik heb precies hetzelfde boek in mijn kast staan, samen met een boel andere inmiddels bejaarde Davidsfondsboeken die ik nog nooit gelezen heb. In tegenstelling tot jou erger ik me immers wel aan de oude spelling en zodra ik een zoodanig, een menschen of een tusschen ontwaar, staak ik mijn lectuur. Misschien moet ik toch eens doorbijten.

  3. >> Xixarro:
    Carl Gustav 🙂
    ’t Is maar bij wijze van spreken he. Al kan ik dan wel een gooi doen naar de naam van de koning van Zweden, ik ben verloren als het over het Belgische koningshuis gaat. Filip, Laurent en Astrid, tot daar en niet verder. Hun kroost, die kan ik niet meer onthouden…

  4. >> Smiling Cobra:
    Eens het verhaal je meesleept, lees je daar over… Trouwens, in heel mijn fragmentje staat maar één ‘den’. Het kan dus ook meevallen. Bovendien heeft het mij altijd gefascineertd, die Nederlandse naamvallen die verdwenen zijn in de nevelen des tijds…

  5. Pingback: Eva onder de leeuwen « Alcyons nest

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s