Ontkenning

Onze Dochter haar ‘bebber’ staat geen seconde stil. Da’s niet erg, da’s zelfs wel grappig om te horen hoe ze zit te vertellen. Maar tegenwoordig, als wij haar iets vragen, is haar standaardantwoord ‘Neen!’. Volgens de kinderboekjes zit ze in de fase dat ze haar eigen persoonlijkheidje ontwikkelt en zich wat afscheidt van mama en papa. Ze wil door haar weigeringen te kennen geven dat ze een eigen willetje heeft en niet zomaar alles van mama of papa meer wil aannemen.

De gesprekken gaan zo:

M(ama): D, gaan we een boken eten?

D: Nee!

A(lcyon): Kom D, ’t is tijd om dodo te gaan doen.

D: Nee!

A: D, doe uw schoentjes aan. Moet papa uw schoentjes dicht doen?

D: Nee!

M: D, wil je een snoepje?

D: … Ja! Noepje!

Zo slim is ze wel.

FruitpapZoon zit ondertussen in zijn fruitpapfase. De ge-probeert-gij-dat-er-wel-in-te-stoppen-maar-ge-weet-niet-waar-het-juist-belandt-fase. Zeker niet als hij niest, net als het lepeltje in zijn salle-à-manger zit. Fruitpap lust hij nochtans wel. Groentenpap iets minder.

Voor aan zee hadden we gekochte potjes babyvoedsel mee, voor ’t gemak. Om de juiste inhoud van de potjes te berekenen, moeten de fabrikanten volgens mij rekening houden met de hoeveelheid fruit- of groentenpap die op het slabbetje belandt, de hoeveelheid die tegen het behang, op het tapijt en op de papa of mama terechtkomt en de hoeveelheid die baby werkelijk nodig heeft…

Advertenties

6 thoughts on “Ontkenning

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s