What’s in a name

Sedert jaar en dag reeds camoufleer ik mij op het internet met de naam Alcyon.

Ik ben dan ook al een tijdje actief op het internet, zowat sinds mijn aantrede aan de universiteit, zo’n 13 jaren geleden. De zoektocht naar een prettig aanvoelende schuilnaam was echter lang en kronkelig. Een tijdje was het ‘Nomad’, naar een liedje van Sepultura. Iedereen voelt zich wel eens wat zwerverig in een periode in zijn leven. Maar toch, die naam was al snel een slechtzittende jas. De meeste mensen begrijpen ondertussen wel Engels, en ik was nou eenmaal geen landlopertype en ik woonde evenmin in een tent maar in een proper kot.

Uiteindelijk kwam er uit de krochten van mijn geheugen een naam naar boven die de juiste maat had. Niet te kort, niet te lang, mysterieus genoeg maar toch met een betekenis… Alcyon.

Onze leraar Latijn vond het nodig dat we bepaalde zinnetjes onthielden. Zoals het algemeen bekende “Tu quoque, fili mi?” (Jij ook, mijn zoon?), wat Caesar volgens de overlevering zou gezegd hebben tegen zijn aangenomen zoon Brutus toen hij die tussen zijn moordenaars zag. Of nog “Quousque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?” (Hoe lang nog, Catilina, ga je ons geduld nog op de proef stellen?). Cicero zei dit volgens de geschiedschrijver Sallustius in een toespraak in de Senaat tegen Catilina, een Romeinse schurk die een staatsgreep plande. Er is er nog ééntje dat ik onthouden heb: “Timeo Danaos, et dona ferentes” (Ik vrees de Grieken, zelfs al komen ze met geschenken) uit de Trojaanse oorlog. Samen met de andere zinnetjes hebben deze lange tijd op een steekkaart aan de muur van mijn kamer gehangen tot het licht de inkt verbleekt had.

Tot de lectuur in het laatste jaar van de Latijnse behoorde ook vanalles van Vergilius, zoals de Georgica.
De Georgica is een hulde aan het leven op het platteland, geschreven door de Romeinse dichter Publius Vergilius Maro tussen 37 en 28 v.Chr. In het derde boek staat ergens het zinnetje: “litoraque alcyonem resonant, acalanthida dumi ”. Een gedicht zijnde, moet het met bijzondere accenten gelezen worden:
“LItoraqu’ ALcyonEM resonANT acalANThida DUmi” als ik mij niet vergis.
Een u wordt trouwens in het Latijn uitgesproken als een oe, terwijl je de y uitgespreekt als een u, toch volgens onze leraar. En de c altijd als k, zodat het in het gedicht hierboven ‘alkuonem’ wordt. Zelf zeg ik gewoon ‘alkyon’.
Al kan ik de rest van de Latijnse teksten amper nog lezen, dit zinnetje is mij (vanwege het metrum?) bijgebleven. Vrij vertaald wil het zeggen dat op de oevers de roep van ijsvogel weerklonk en in de struiken de distelvink. Alcyon is dus Vergilius’ term voor ijsvogel. Verlatijnst Grieks of zoiets. Vandaar dan ook de ondertitel van deze blog…

Vreemd genoeg is de Latijnse naam van de IJsvogel Alcedo atthis. Andere ijsvogels zoals de Grijskopijsvogel (zoek maar op) dragen dan weer de naam Halcyon. In het Engels heet de IJsvogel kingfisher maar ook wel halcyon…

Interessante links:
Halcyon days (wist ik zelf niet)
Latijnse zinnen in Asterix

Advertisements

One thought on “What’s in a name

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s