Nachtkat

Vannacht hadden we even een bevoegdhedenprobleem. Normaal strompel ik uit mijn bed om Dochter een flesje melk te geven tegen de vroege ochtend, omdat dat meestal toch zowat het uur is dat ik opsta om te gaan werken. Vrouw kruipt recht als Zoon ’s nachts zijn tutje mist, zowat tussen drie en vier. Als dat te gortig wordt, laat Vader zijn goed hart eens zien en gaat even een man-tot-mangesprek houden met Zoon.

Omdat dat op den duur een gewoonte wordt, sluit mijn vrouw stilaan het gezeur van Dochter buiten en slaapt rustig verder, in de wetenschap dat ik wel opsta. En omgekeerd, er zijn nachten dat ik Zoon niet gehoord heb, terwijl mijn vrouw zuchtend al voor de derde keer in een half uur gaat kijken.

Maar vannacht was het ‘geween’ dat we hoorden niet direct thuis te brengen. Was het Zoon? Mmm, nee, daarvoor klonk het niet dichtbij genoeg. Was het Dochter? Ook niet, daarvoor klonk het niet aanhoudend genoeg. Dochter kan nogal aanhoudend zijn namelijk. Ondertussen waren de zintuigen, die normaal gezien aan een halve ween voldoende hebben om uit te maken wie van de kroost ouderlijke assistentie nodig heeft, klaarwakker. Het klonk meer zoals… een poes!

Meestal knijpt ons poezeken ’s nachts de katjes in het donker. Soms logeert ze wel eens in de berging. Maar blijkbaar speelde ze gisterenavond verstekeling en wisten we geen van beide dat ze nog in de woonkamer vertoefde. De poes weet duivels goed dat de grens van haar terrein aan de deur van de woonkamer ligt. Verder, naar de slaapkamers, mag ze niet komen. En doet ze ook niet, tenzij er geen van ons in de buurt is; het is een kat in hart en nieren.

Ook nu kwam ze niet de verder dan de deur van de woonkamer. Met haar kopje door de kier mauwde ze om eten. Toen ik afkwam op het gemauw, liep ze met de staart blij omhoog naar het etensbakje. Ik moest denken aan James Herriot – die van All creatures great and small die van zijn poezenervaringen een boekje heeft geschreven, los van zijn dierenartsenervaringen. Poezen, zegt hij, worden niet geadopteerd door hun meesters, maar omgekeerd. Met een glimlach op de lippen was het Poes vergeven dat ze mij op dat onchristelijk uur uit mijn bed heeft gezet…

Advertisements

One thought on “Nachtkat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s