Feeds:
Berichten
Reacties

Archief voor de ‘Eten’ Categorie

Vlees vs. veggie

Gisteren, tijdens het bekijken van een reportage over het maken van plattekaas, viel mij iets in. De laatste tijd worden we nogal aangemaand om wat meer vegetarisch te gaan eten. ‘t Is niet alleen goed voor onszelf (rood vlees eten zou bvb. darmkanker bevorderen), maar ook voor het milieu, want al die dieren die voor ons bord gekweekt worden, “stoten” methaan uit (de herkauwers toch). En dat is een broeikasgas. Bovendien kan er dan op de gronden die nu dienen voor het kweken van voedergewassen voor de dieren, voedselgewassen voor de méns gekweekt worden. Vegetariër worden heeft dus alleen maar voordelen.

Maar wat dan met melk, boter, kaas? Bij mijn weten zijn die zaken, met mate geconsumeerd, toch gezond en deel van het vegetarische voedingspatroon?

Eén angeltje: melkkoeien produceren maar melk als ze een kalfje hebben geworpen en om dat te bereiken, worden ze dus elk jaar kunstmatig geïnsemineerd. De helft van die kalfjes is van het vrouwelijk geslacht en die kunnen op hun beurt later voor melkkoe studeren. De andere helft van de kalfjes is, u raadt het al, eerder stierachtig. En die kan je niet melken, en uit lijfsbehoud is het ook niet aangeraden om dat te proberen.

Wat gebeurt er met die beestjes? Aha, die worden geslacht om opgegeten te worden natuurlijk.

Ergo, als we allemaal vegetariër worden en graag nog melk en kaas willen blijven consumeren, zitten we met een pak stiertjes op overschot. Eigenlijk hé, moeten de vegetariërs de carnivoren dus dankbaar zijn. Opdat zij kunnen vegetarisch eten, moeten de anderen wel vlees eten…

Read Full Post »

Choco’s

Vroeger was het leven toch simpel. Eén pot choco in de kast en daarmee uit. Hazelnootpasta was dat altijd ten onzent. Bij mijn neef hadden ze altijd de gewone choco, zonder hazelnoten, of dat denk ik toch. ‘t Was een beetje zoals met chips: zout of paprika. Er waren maar twee merken die ik mij herinner, Nutella en Kwatta.

Moest je vroeger een Oostblokker onze kast hebben laten zien waarin de choco staat, naast de frigo, hij zou gedacht hebben dat hij in de supermarkt beland was. Alhoewel, die supermarkten vroeger in het Oostblok, daar stond ook niet zoveel op de schappen…

Allereerst is er de ‘mamachoco’.  Niet gemaakt van mama’s, maar van hazelnoten. Dochter is een geweldige fan van mama en zou alles eten en drinken wat mama eet en drinkt, en omdat mama het liefst hazelnootpasta eet, werd dit de mamachoco.

Toen kwam er de ‘tweekleurenchoco’ bij. Ik weet niet meer waar die vandaan komt, maar het is een blijver. Een tijdje was dit Zoon zijn grote favoriet bij het ontbijt.

Af en toe zijn er bij de bekende discounter nog wel eens andere soorten choco te vinden. Met pralinésmaak, of met stukjes nougat in, of helemaal wit. Dan kwamen die potjes ook wel eens mee naar huis, van elke smaak eentje, om eens te proeven. De pralinésmaak werd afgekeurd. Die met stukjes nougat en de witte mochten blijven. Met als gevolg dat er bij het volgende winkelbezoek een aantal potjes van werden ingeslagen, want bij die discounter moet je een hele tijd wachten eer die kans zich anders weer voordoet.

En daardoor staat er nu ook een potje witte choco in de kast, want de witte choco van de discounter was toch sneller op dan verwacht, en er moest uitgeweken worden naar witte choco uit de gewone supermarkt. De huidige favoriet van Zoon en Dochter voor de ontbijtboterham.

En toen moest er iemand hoognodig speculaaspasta uitvinden, en moesten de andere potjes wat opschuiven om plaats te maken voor de ‘koekjespasta’. ‘t Is wel geen choco, maar ‘t is toch een beetje een chocovervanger. In het begin werd die verslonden dat het geen naam meer had. De consumptie is ondertussen gestabiliseerd op een eerder laag niveau. En toch zal er een nieuwe pot meekomen van de winkel, als deze leeg is.

De vreemde eend in de bijt is de pot stroop. Onbekend bij ons thuis toen ik klein was, al moet dat er toen ook al geweest zijn. Gekocht omdat ik ooit eens op een blog gelezen had dat het heel lekker is op een boterham met een schel hollandse kaas. En inderdaad. Trouwens ook op pannenkoeken.

Een specifieke ‘papachoco’ is er niet. Een papa eet alles. En bij voorkeur de dingen die het eerst op moeten, of waar de vervaldatum van verstreken is.

Read Full Post »

Sharon

Net nu iedereen (allez, ik toch) zich wat bewuster begint te gedragen met betrekking tot voedselkilometers, ontdek ik de sharon toch wel zeker. Zo lekker. Maar ‘t moet van Israël of zo komen, dus koop ik er eigenlijk maar héél af en toe een paar.

Aan de andere kant; bananen en ananassen komen van verder, maar zijn beter ingeburgerd, zodat je dat gevoel van exotigheid niet langer hebt.

Read Full Post »

Diepvries

De laatste week heb ik redelijk wat groenten en fruit ingevroren:

- 6 pakjes wortelen
- 5 pakjes selder (voor soep)
- 9 pakjes pompoen
- 4 potten appelmoes

Dat schillen en wassen gaat nog. Dat blancheren doe ik echter niet graag. Ik heb altijd het gevoel dat ik het niet doe zoals het hoort. “Koel de groenten af in ijswater” staat in elke kookboek bij blancheren. Tja, dat invriezen is meestal inspiratie van het moment. Ik plan dat niet op voorhand, maar doe het wanneer er tijd voor is. En als mijn vrouw mij nog niet voor geweest is natuurlijk. Al is de kans daarop klein; ik vermoed dat ze dat niet zo graag doet. Ofwel ben ik haar altijd te snel af. Ik gooi namelijk niet graag iets weg, en dat betekent dus groenten en fruit op tijd verwerken.

Ik heb dus geen voorraad ijs op dat moment, een paar miezerige ijsblokjes niet meegerekend. Ik verbruik dus een massa koud water uit de kraan; niet echt ecologisch en -nomisch.

Maar op het einde voel ik mij altijd goed als die etenswaren in de diepvries liggen op te stijven. Verbonden met de geschiedenis van de mensheid: ervoor zorgen dat de voorraadkamer gevuld wordt voor het begin van de winter…

Read Full Post »

Kaffee

We hebben ons een espressomachine aangeschaft. Een goedkoop, een instapmodel als het ware, want ge kunt u blauw betalen aan zulke dingen. Eén dat in aanbieding stond. Koffie wordt ‘s morgens immers niet gezet bij ons thuis. Ik drink mijn eerste tas pas op het werk, en dat is dan nog zo’n instant-chicorei-koffiemengeling. Zachter voor mijn maag dan het echte spul, en toch word ik er ook wakker van.

Mijn vrouw wou echter wel een tasje drinken voor ze in de auto stapte. Tot voor kort gebeurde dit dus met een tas water in de microgolf, waarna er een lepel oploskoffie ingeschept werd. Oploskoffie zonder chicorei. Ik durf daar ook wel eens van drinken, in het weekend bijvoorbeeld, maar mijn hart slaat na een halve tas op hol, mijn spieren staan gespannen en klaar voor actie, maar mijn maag brult om hulp. Er zijn lekkerdere dingen dan oploskoffie. Maar ‘t is functioneel.

Nu staat er dus een espressomachine te blinken. Mijn maag verstopt zich achter mijn lever als ik er voor ga staan, maar ‘t valt beter mee dan de oploskoffie. En! Ik kan het zelfs drinken zonder suiker!

De broodrooster is nu wel moeten verkassen naar de kast…

Read Full Post »

Pralines

In ons restaurant kunnen we sinds begin deze maand ‘s middags na een warme maaltijd een dessertje kiezen uit enkele mogelijkheden. Deze middag bestelde ik een potje ‘pralineschuim’. Ik ben dol op pralines, dus pralineschuim leek mij wel wat…

Het was er nog maar net uit toen mijn frank viel… Pralinéschuim verdorie!

Ter mijner verdediging: het stond in drukletters geschreven, zonder accentje…

Read Full Post »

Ketchup

We zijn aan ons laatste potje ketchup begonnen. Het heeft een jaar onder de trap gestaan. Zojuist op een hotdog; lékker!

Dit jaar heb ik er geen gemaakt, en ik heb er al wat spijt van…

Read Full Post »

Vergeten groenten (2)

Gisteren had ik het over een aantal bijna vergeten groenten die ik ooit zelf nog zou willen telen. Over rammenas heb ik het ooit al gehad.

In de commentaar bij het stukje van gisteren had Annemie het over snijbiet of warmoes. Het is zelden verkrijgbaar bij de groentenboer, omdat het snel verlept. Dat zal wel meegespeeld hebben bij het in het vergeethoekje geraken van de groente in onze moderne tijden waar veel mensen alles uit de supermarkt halen. De bladnerven kunnen klaargemaakt worden met kaassaus of als asperges. Het bladmoes kan vers gegeten worden of klaargemaakt als spinazie. Eigenlijk zijn snijbiet en warmoes niet helemaal hetzelfde; snijbiet doelt op een variant met veel blad, terwijl warmoes dikke nerven heeft. De plant valt te zaaien vanaf het begin van de lente tot het einde van de zomer. Na anderhalve maand ongeveer kan je de bladeren beginnen te oogsten. Als het weer meezit, kan je meer dan de helft van het jaar verder blijven oogsten.

(Links: De wassende maan, Tuinadvies, Velt)

Natuurlijk zijn er heel veel planten die eetbaar zijn. Van brandnetel kan je soep maken, maar ik zie mij ze niet echt kweken. Ik denk niet dat veel buren dat trouwens plezant zouden vinden… Ook vogelmuur is eetbaar en kan je klaarmaken als spinazie of in soep. Dat heb ik ooit al geprobeerd (die soep), maar alhoewel het wel ‘eetbaar’ was, vond ik het toch niet zo speciaal… Meer iets voor als er hongersnood heerst of zo.

Ham eet ik niet graag, maar misschien is teunisbloem een aardig alternatief? Maar net als kliswortel, kardoen, zeekool en brave hendrik lijkt het mij eerder iets wat ik eens zal proberen als de teelt van vorige halfvergeten groenten begint te lukken. En als ik er in slaag om op deftige wijze ook de ‘gewone’ groenten te verbouwen…

Read Full Post »

Vergeten groenten

Er zijn een hele hoop groenten die tegenwoordig niet of nauwelijks meer geteeld worden. Soms omdat er makkelijker te telen alternatieven bestaan. Of omdat ze moeilijker te bewaren of te transporteren zijn. Er bestaat bijvoorbeeld een peertje, de Beurré Chaboceau, genoemd naar een notaris van Ninove, maar beter bekend onder de naam Jefkespeer naar de voornaam van een Pamelse boer, die ik heel lekker vind, maar die slechts een paar dagen valt te bewaren. Commercieel niet interessant dus.

Wanneer ons huis er staat en ik aan de aanleg van een tuin kan beginnen, zou ik graag een perenboom van die soort planten. En ook een aantal van die vergeten groenten uitproberen. Wie weet vind ik ze lekker. Wat nog niet meteen een garantie is dat ze het jaar daarop nog in de tuin voorkomen, want de groente moet de andere critici in huis nog overtuigen… Bovendien zijn mijn vingers niet echt groen, eerder bleekgroen. Niet alles wat ik probeer te kweken, overleeft mijn pogingen…

Pastinaak staat alleszins op het lijstje. Voor de komst van de aardappel zeer populair, en nog steeds in Engeland. Niet alleen kan de wortel gekookt gegeten worden zoals een aardappel, hij kan ook rauw gegeten worden, en ook de bladeren kunnen dienst doen, bijvoorbeeld in soep. Hij kan verder gekweekt worden uit zaadjes. Ik vermoed dat de bewaring hem de das heeft omgedaan. Na de oogst kan je hem maar een paar dagen bewaren, wat bij aardappelen natuurlijk heel anders is. Daartegenover staat dat ze prima kunnen overwinteren in de grond. Hadden ze in Ierland de pastinaak niet vervangen door de aardappel, de geschiedenis had er anders kunnen uitzien…

(Links: Plantaardig, Tuinadvies)

Een andere niet vaak gebruikte groente die ook al verdrongen werd door de aardappel, is de aardpeer. Dit familielid van de zonnebloem wordt ook wel topinamboer genoemd. Als ik mij niet vergis, heeft mijn vader ooit al eens een paar aardperen gekweekt, maar waren we niet wild van de smaak. ‘t Is ook al lang geleden; smaken evolueren. Hem vergelijken met een aardappel schept bovendien verkeerde verwachtingen. Aardperen zijn echter bijzonder voedzaam en draagt bij tot een gezonde darmflora. Dat laatste kan zich bij het eten van gekookte aardperen ook uiten door een flinke biogasproductie, maar gelukkig vallen ze ook rauw te eten.

(Links: De wassende maan, Vergeten eten)

Wat we tegenwoordig wel al in onze diepvries zitten hebben, is koolraap, dankzij mijn schoonvader. We eten het als schorseneren, met witte saus. Lekker! Je kan ze ook in schijfjes snijden en zo bakken.

(Links: De wassende maan, Wikipedia)

(vrij naar ’Le sens de l’humus‘)

Read Full Post »

Geelwortel

Roken verhoogt sterk de kans op longkanker. Onze westerse eetgewoonten verhogen de kans op darm-, prostaat-, borst- en andere kankers. Het gaat altijd om “de kans op” natuurlijk, maar van het eerste zijn toch al heel wat mensen overtuigd geraakt. Het tweede wordt eerder met ongeloof onthaalt.

Eerlijk gezegd, ook bij mij. Het zou wel eens kunnen zijn, maar ik verander er mijn eetgewoonten niet drastisch door. Ik bedoel, ik eet nog altijd graag een stukje vlees. Een zakje chips of frieten kunnen ook wel eens af en toe, zolang ze nog niet giftig zijn. Een mens is nogal kortetermijndenkerig he. Van één zakje chips of één bloederige biefstuk zal je wel geen kanker krijgen. Van twee ook niet. Wanneer dan wel? Is de twintigste of de 1.500ste biefstuk er één te veel? Hetzelfde geldt ook voor sigaretten. Iedereen denkt altijd dat hijzelf er wel aan ontsnapt.

Het begint er echter op te lijken dat in landen waar ze onze geïndustrialiseerde voedingsgewoonten overnemen, het aantal kankers ook toeneemt. Aan de andere kant neemt het aantal maagkankers bij ons bijvoorbeeld af. Ons voedsel wordt namelijk al een tijdje niet meer ingepekeld, nu we diepvriezen en koelkasten hebben. Tiens! Zou eten dan toch innig samengaan met kanker?

Ondertussen weten we ook al dat broccoli (en bij uitbreiding kool) en tomaten bescherming bieden tegen kanker. En fruit. En veel groenten eten in het algemeen. Groene thee. Zelfs fondantchocolade en alcohol in beperkte mate.

Onlangs leerde ik echter dat ook kurkuma die eigenschap bezit. Het helpt zelfs de ziekte van Alzheimer op een afstand houden. Wij hebben dat in huis, ter vervanging van het veel duurdere saffraan eigenlijk. Je kan er rijst een geel kleurtje mee geven, en het smaakt niet echt naar iets.

Vanaf nu kap ik het overal bij. Spaghettisaus. Soep. Alle gerechten waar een paar ingrediënten bij elkaar worden gesmeten om gezamenlijk te sudderen, kunnen nu een schepje kurkuma verwachten.

Read Full Post »

Giftige frieten

Gisteren heb ik een artikeltje gezien in de nieuwsbrief van het VILT (‘vakliteratuur’ voor mij). Het zoveelste onheilsbericht over de klimaatsveranderingen.

Een onderzoeksteam van landbouwkundigen in Duitsland hebben daar een paar klimaatkamers ingericht met verscheidene planten: tomaten, tuin- en sojabonen in een mediterraan klimaat; tarwe, gerst en aardappelen in het klimaat dat in onze streken over vijftig jaar verwacht wordt.

Planten nemen overdag CO2 op; een proces dat fotosynthese genoemd wordt. Met die koolstofdioxide en water kunnen ze met behulp van licht glucose vormen, wat dan weer als brandstof kan gebruikt worden (‘s nachts; dan wordt er weer CO2 en water uit gevormd) of als bouwsteen voor andere moleculen.

Door een hogere concentratie aan CO2 in de lucht groeien planten in eerste instantie beter en de oogst wordt dus rijker. Bij meer CO2 hebben de meeste planten echter minder proteïnen nodig, en daarmee minder stikstof in de bladeren. Daardoor hebben ze minder stikstof ter beschikking die ze tijdens het rijpen naar hun vruchten kunnen transporteren.

De kwaliteit van het geproduceerde voedsel daalt dus. Brood kan niet meer gebakken worden door de slechtere kleefbaarheid van de tarwe. Bier schuimt niet meer (schuim in bier bestaat puur uit proteïnen). En frieten zouden zelfs giftig kunnen worden (ik snap niet direct hoe dat dan komt, maar soit)…

Read Full Post »

Siroopje

Ons kereltje zit al een paar weken te hoesten. Onder de twee jaar krijgen ze toch geen hoestsiroop voorgeschreven volgens de dokter, dus heb ik er zelf eentje gemaakt. En is het nu mijn verbeelding of niet, maar het lijkt mij dat zijn hoesten inderdaad geminderd is.

Heel eenvoudig te maken.

- Men neme een rammenas;

- Men snijde hem in fijne schijfjes dewelke men in een pot legge;

- Na elk laagje rammenas strooie men er suiker over;

- Na een nachtje trekken is het sap van de rammenas door de suiker eraan onttrokken. Het is een siroopje geworden…

Per dag 3 koffielepeltjes voor kindjes, 3 eetlepels voor volwassenen.

Ik heb Cassonade Graeffe gebruikt, maar het zou misschien ook met basterdsuiker of honing of zou kunnen. Volgens een ander recept moet je de wortel uithollen en daar honing in gieten. Lijkt mij verspilleriger. Met ui zou het ook moeten kunnen, maar dat heb ik (nog) niet geprobeerd.

Read Full Post »

Stroop

De stoomstroopfabriek van Borgloon heeft de monumentenstrijd gewonnen. Allemaal goed en wel, maar beseffen ze wel wat ze doen?

Nu worstel ik om de neiging om een pot stroop te gaan kopen, te onderdrukken. Allemaal door dat gestroop op radio en televisie. Ik heb dat nog niet gegeten, denk ik, stroop van appels en/of peren. En dus krijg ik daar goesting in. Zeker omdat het uit het sympathieke Limburg komt. Ik ben ooit eens met de fiets van Zonhoven naar Bokrijk gereden en toen zei iedereen die ik onderweg tegenkwam, goedendag. Met de zon die die dag scheen, heeft dat een onuitwisbare indruk nagelaten van een vriendelijk Limburg.

Maar nu heb ik dus zin in stroop. Tot nu toe kon ik mij bedwingen om onder de middag hier in Brussel naar de Delhaize te hollen om te zien of ze daar Limburgse stroop verkopen. Maar ik voel dat ik de strijd aan het verliezen ben…

Aanvulling 12u32:

‘t Is appelperenabrikozenstroop van ‘t huismerk geworden. Ik kon kiezen uit Luikse stroop, ‘t huismerk en (Nederlands)Limburgse stroop. ‘t Is ‘t huismerk geworden omdat dat het kleinste potje was. Voor als ik het toch niet zou lusten.

Read Full Post »

Cornish pasty

Als ik thuis ben, dan kook ik af en toe wel eens, met het internet als kookboek.

Een Cornish pasty was vroeger de lunch van de tindelvers in Cornwall. Met zo’n pasty hadden ze een handig pakje deeg met daarin groenten en vlees. Ze konden het zogezegd ook eten met vuile handen; als de inhoud verorberd was, werd het vuile omhulsel weggesmeten. Dat kon dan direct ook dienen als offer voor de mijngeesten…

Ik gebruik als deeg bladerdeeg dat je in de winkel kan kopen in vellen.  Voor het vulsel gooi je er vlees en groenten bij. In de echte pasty zouden geen wortels zitten, maar ‘t is er wel lekker bij.

Ingrediënten:
450g mager vlees
200g aardappel (een tweetal knollen)
1 wortel
1 raapje, radijs of een stukje rammenas
1 kleine ajuin
1 (groenten)bouillonblokje
wat peterselie
wat peper en zout

Snij alles in kleine blokjes en meng het onder elkaar. Verkruimel er het bouillonblokje tussen en doe er eventueel wat peter en zout bij.
Kap alles op de ene helft van de lap bladerdeeg en vouw die dicht. Bestrijk eventueel met wat melk. Zet het voor 40-50 minuten in een op 180°C voorverwarmde oven.

Voor één vel bladerdeeg is dit net iets te veel. Met wat minder vlees zou ook gaan denk ik. Van deze hap eten wij met twee personen… Smakelijk!

Read Full Post »

Ketchup

Vandaag eerste potje ketchup geopend. Een paar weken geleden gemaakt, met het recept van freddy11. Buddha heeft trouwens een fotoverslag gemaakt van zijn eigen kokkerellingen. Ik heb een paar minuten moeten zwoegen eer ik het potje open kreeg, maar de inhoud maakte alles goed. Mmmmmlékker!

Aanvulling

Een fotootje op vraag van buddha (zie commentaar):

2006-08-30_001.jpg

Read Full Post »

Volg

Get every new post delivered to your Inbox.