’t Zijn lollige dagen… De storm van gisteren heeft de trampoline opgetild en wat verder verhakkeld neergekwakt. Door de vele regen is het grondwater weer hoog genoeg gestegen om onze kelder te bevochtigen.
En nu scheur ik net een winkelhaak in mijn broek zodat de ondergelegen laag, zijnde mijn onderbroek, voor iedereen zichtbaar is. Nog een geluk dat het solden zijn.
Zou ik – voor het eerst in mijn leven – helemaal zelf en op mijn eentje een nieuwe broek gaan kopen? Brr, de gedachte alleen al…
Je kan die scheur in je broek ook gewoon dicht houden met een speld… Shoppen kan je later nog.
Mja, dan moet ge natuurlijk een veiligheidsspeld bijhebben, op het werk…
Niet doen! Ik ben vorige week vrijdag helemaal alleen om een nieuw paar sloeffen gegaan en ben na twee winkels huilend terug naar huis gelopen.
Haha, te laat… Ben tijdens de middagpauze op het werk op een half uur enkele winkels in- en uitgecrosst en ben met een nieuwe broek naar huis gegaan. Niets van gezegd tegen mijn vrouw om te zien of ze het zou merken, en de zak van de kledingzaak in de garage laten staan met mijn gescheurde broek in. Ze had die zak gezien en geconcludeerd dat ik naar een kledingwinkel geweest was. Aangezien dat zo een wereldschokkend idee was, was de conclusie dat ik een minnares moest hebben, want ik alleen naar een winkel, dat was simpelweg onmogelijk