Mijn auto is bijna tien jaar oud. Als je tien jaar met een auto rijdt, dan heeft de halve vrienden- of familiekring ondertussen al een nieuwe wagen, zeker als daar een paar bedrijfswagens tussen zitten. Ge zoudt geen man zijn als het dan niet een beetje kriebelt zeker?
Maar ik zou op dit moment écht niet weten wat een volgende aankoop voor iets zou moeten worden… Aan de tips van Jeremy Clarkson & Co heb ik niet echt veel, moet ik bekennen. Da’s zowat het enige waar ik zeker van ben; aan een snelle wagen heb ik geen behoefte. En ook dat ik er nog niet klaar voor ben om wagenloos door het leven te gaan. We wonen niet in de stad.
Over al de rest verkeer ik in grote twijfel.
- Benzine, diesel, hybride of elektrisch? Diesel staat tegenwoordig in een slechter daglicht; een hybride daarentegen is in mijn ogen zoiets als een elektronische typemachine kopen als de personal computers er zitten aan te komen. Een benzine blijft draaien op een fossiele brandstof, maar in elektrisch heb ik nog te weinig vertrouwen.
- Nieuw, of toch maar tweedehands? Een nieuwe auto kost altijd veel geld als je het omrekent naar een bedrag per maand, hoe je het nu draait of keert. Hoe langer je er mee rijdt, hoe voordeliger. Maar zodra je er de garage mee uitrijdt, is hij al een paar duizend euro in waarde gezakt.
- 2WD of 4WD (naar het schijnt baanvaster bij regenweer)?
- SUV (stoer), hatchback of break (de één al praktischer dan de andere)? Een sedan lijkt mij minder praktisch qua kofferruimte.
Bij de keuze van een auto komt er altijd een deel verstand en een deel emotie kijken. Mijn verstand duwt mij richting zuinig of milieuvriendelijk, praktisch, goedkoop, ik-trek-het-mij-niet-aan-hoe-het-er-van-buiten-uitziet. Mijn emoties trekken aan mijn mouw voor mooi, luxueus, prestige, merkgericht, niet willen onderdoen voor anderen.
Een paar jaar geleden was het toch simpeler. Doe ik veel kilometers? Diesel, zo niet: benzine. En dan alleen nog het merk en de kleur kiezen.
Ik blijf nog even met mijn karretje rijden, vrees ik. Tot het wat duidelijker is waar we naartoe evolueren misschien.
Vergeet de taksen niet, gij machootje.
Een auto is toch maar om je van a naar b te brengen hoor.
Waarom in de file stil gaan staan in de auto, als je ook nergens naartoe kan gaan met het openbaar vervoer?
(geschreven op donderdag 22 december 2011, in volle trein-bus-tram-alles-staking)
@ zapnimf:
Inderdaad. Zoals ik al zei, kies ik niet voor snelheid of zo, dus ook niet voor zware motorisaties. Mijn auto nu heeft iets van een 82 pK als ik het goed voorheb. En tot nu toe werden de taksen daar toch op berekend. Als ze voor de taksen gaan kijken naar CO2-uitstoot of zo, dan zal ik zeker kiezen voor een wagen met een lage uitstoot. (Op dat vlak slaagt rationele-ik er nogal goed in macho-ik die wél graag veel paardenkrachten zou hebben, in bedwang te houden…)
@ Bart: Haha, right you are!
Benzine of diesel: qua prijs maakt het niet veel verschil meer. Toch koop ik altijd diesel wegens het grotere koppel. Handig als je vaak een aanhangwagen trekt of als je auto altijd volgestouwd zit. In dat laatste opzicht opteer ik ook steeds voor een stationwagen. ‘k Zou echt niks anders meer willen.
Jong tweedehands is in tal van opzichten zoveel voordeliger dan nieuw.
En als je voor een Japanner gaat, dan kom je zelden bedrogen uit.
Mijn vorige Toyota werd 15 toen ik hem verkocht (en hij rijdt heden nog) en had +300.000 probleemloze kilometers. Ik hoop dat met mijn huidige te evenaren.
Succes bij je aankoop, alvast.