Eat this, Einstein!

Ritchie Valens, Sid Vicious, Buddy Holly, Cliff Burton, Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrisson: allemaal al beroemd toen ze (sommigen ruim) voor hun dertigste stierven. Albert Einstein was 26 toen hij zijn relativiteitstheorie bekendmaakte.

Ik ben 35, en ik heb mijn eerste zelfgekweekte radijzen en aardbeien opgegeten. In your face, Einstein!

Read Full Post »

Weeskuikentje

Het kloekje links is gisteren, zoals verwacht, gestorven. Ze was al een drietal weken ziek, at al een tijdje niet meer en keek eigenlijk niet naar haar kuikentje om. Nog een geluk dat die kleine bolletjes eigenlijk nogal snel voor zichzelf kunnen zorgen, al zijn ze ‘s nachts toch nog afhankelijk van de mama om warm te blijven.

En alsof het vinden van dat kipje gisteren na het werk nog niet genoeg was, vond ik het kuikentje ook nog eens halfdood terug, met een bebloed en gescalpeerd kopje. Omdat ik maar één ren heb en twee kloeken, had ik de ren in twee gedeeld. De kuikentjes konden er wel onderdoor kruipen, maar de kloeken konden niet bij elkaar zodat de zwarte de bruine toch met rust moest laten. Het kuikentje was gisteren dus bij de zwarte kloek geraakt, die daar duchtig haar snavel in gezet heeft… Toen ik het oppakte, bleek er toch nog leven in te zitten – het begon direct te piepen en rond te kijken. Ik heb het arme ding wat gewassen – het bloed liep over zijn oogjes – en daarna gedroogd. Het heeft dan de nacht doorgebracht in het kippenhok, waar er nog twee andere Cochinkrielen zitten te broeden op een leeg nest. Het is iets met die krielen, als er één begint te broeden, krijgen ze allemaal goesting. Enfin, een van die kloeken joeg het kleine ding toch niet weg, zodat ik het daar deze morgen toch terugvond in een iets betere staat dan gisterenavond. Ik kan het echter overdag niet los laten lopen, want dan zijn de kraaien er direct mee weg, dus zit het nu opnieuw alleen in de ren – de andere kloek is naar mijn vader verhuisd; de kuikentjes waren toch al voor hem bestemd, maar hij mag er nu die kloek bijhebben verdorie. Hopelijk is het overdag warm genoeg…

Maar nu heb ik er toch mijn buik van vol. Geen kuikentjeskwekerij meer in het vervolg. Geef mij maar een gewone, stevige legkip waar ge niet veel zorgen aan hebt en die tegen een stootje kan…

Read Full Post »

Mijnen hof

Iets meer dan twee maanden geleden zag het er niet best uit (is dat nog maar twee maanden geleden?!), maar ondertussen ziet mijn moestuin er zo uit:

De patatjes beginnen in de rij dicht te groeien, de sluim(er)erwten staan net in bloei. De aardbeien (rechts, tegen het onkruid-dat-geen-onkruid-mag-heten-aangezien-het-een-bloemenwei-voorstelt) krijgen al wat kleur (gisteren is er al een half opgefret door de vogels, grr). In het midden staat de spinazie en snijbiet boven, en achteraan zijn de worteltjes, schorseneren, radijzen, sla, spruiten en rodekool ook uitgekomen. Onder het miniserretje achteraan staat een paprikapoging. Waarschijnlijk tot mislukken gedoemd, tenzij we nog maanden het weer blijven hebben dat we tegenwoordig hebben.

Wat een contrast met een dikke twee maanden geleden. Toen water in overvloed, nu is het elke avond gieten geblazen om de kleine kiemplantjes in leven te houden…

Read Full Post »

Kuikentjes

Ziet ze daar nu zitten, zusterlijk naast elkaar:

Maar schijn bedriegt… Brace yourself voor dit verhaal van jaloezie en eieren-die-altijd-groener-zijn-aan-de-overkant.

Nu moet je weten dat kloekje links eerst eigenlijk kloekje rechts was. Of eigenlijk gewoon kloekje alleen, want kloekje rechts, euh, de zwarte dus nu, was toen nog niet broeds. Kloekje alleen zat toen op zes eitjes, en ik had er met potlood een kruisje op gezet, zodat ik de eieren die er nadien bijkwamen, kon herkennen. ‘t Zijn echter nogal na-apers, die krielhennetjes. Een paar dagen nadat kloekje alleen beginnen broeden was, was kloekje alleen plots kloekje rechts geworden, maar het toenmalige kloekje links – de zwarte – is zowat de baas van de kippenwei, in duumkipaat met de haan. En die vond dus dat rechts de betere plaats was. Dat er zes eitjes lagen waar ze geen moeite voor moest doen, was leuk meegenomen. Dus kloekje links verjaagde kloekje rechts en werd zelf kloekje rechts, waarbij er een ei sneuvelde. Eigeel all over the place, zodat ik mijn potloodstreepjes ternauwernood kon herkennen en nog maar zeker was van een viertal eitjes. Ondertussen waren er weeral eitjes bijgelegd, zodat er toch zes eieren in het nest bleven liggen.

Ik vond dat niet eerlijk van kloekje rechts – de zwarte, en legde kloekje links haar eitjes terug bij haar, nu links dus. De dag erna zat kloekje rechts – de zwarte – weer links op de zes overgebleven eitjes, en moest kloekje euh rechts – de bruine nu – weer genoegen nemen met het lege nest aan de rechterkant. En wéér was er een ei gesneuveld, wéér overal eigeel, en weer een vers ei erbij dat ik niet van de rest kon onderscheiden…

Kloekjes weer omgedraaid, maar kloekje rechts – de zwarte – wou niet blijven zitten op een leeg nest. Ik heb haar dan maar de twee eitjes gegeven waarvan ik het zekerst was dat ze geen potloodstreep hebben gehad. Het had een vraagstuk in de lagere school kunnen zijn; hoeveel eitjes blijven er nog over voor kloekje links? Vier dus, waarvan twee met sporen van potlood en twee twijfeleieren.

Waarna de rust in het hok voor de volgende paar weken terugkeerde…

Met al dat nest- en eigeruil was ik al lang niet meer zeker van het juiste uitkipmoment. De kuikentjes ook niet, denk ik, want ze zijn allemaal op verschillende dagen uit hun ei gekomen. Eerst bij kipje links, die al het langst aan het broeden was. Twee dagen nadien nogmaals bij kipje links, en toen heb ik de overgebleven eitjes aan kipje rechts gegeven, want met een kuikentje van al twee dagen oud op dat moment werd het tijd om haar over te brengen naar de kippenren. Kuikentjes los laten lopen is vragen om problemen bij ons, gezien de vele kraaien die met hun kraaloogjes alles gezien hebben en neerduiken op het moment dat ik terug in huis ben.

Een tweetal dagen later lag het jongste kuikentje ‘s morgens echter buiten het nest… Geen idee wat er ‘s nachts gebeurd was en waarom het niet mee onder de mama mocht (die indruk hadden wij toch de avond voordien)…

Nóg een dag later zat kloekje rechts dan weer met twee verse kuikentjes. Ze is nog een dag of twee blijven broeden op de resterende twee eitjes, maar daar is niets meer uitgekomen. Nu zitten ze beide in de ren, met een tussenschot in het midden, want kloekje rechts blijft de baas en laat kloekje links niet met rust.

Dat alles is ondertussen al meer dan twee weken geleden gebeurd, terwijl het eigenlijk de bedoeling was die foto hier te plakken op het moment dat ze nog aan het broeden waren. En kloekje links is ondertussen ziek, vermagerd, lusteloos en kijkt niet naar haar overgebleven schattig kuikentje om. Mogelijks komt er dus nog een dramatisch einde aan dit verhaal…

Read Full Post »