Ergens vond ik Patrick Janssens wel grappig, deze morgen op Radio 1, met zijn uitleg over de discussie gisteren over het referendum in Antwerpen. De Lange Wapper, weet u wel.
Eigenlijk hadden hij en zijn partij graag twee keuzemogelijkheden gezien op het referendum. Zijn coalitiepartners wilden de bevolking maar één vraag stellen, net als het Vlaams Belang in de oppositie. Bij een stemming zou de meerderheid kiezen voor één vraag, maar dan zou het Vlaams Belang eigenlijk méé beslist hebben. En het Vlaams Belang laten winnen, dat kan niet. Dan ook zouden de coalitiepartners in feite het cordon sanitaire doorbroken hebben.
Daarom deed P.J. water in zijn wijn en ging de coalitie eensgezind voor één vraag op het referendum. Ném, Vlaams Belang, eat that! Eén vraag zal het zijn, met of tegen uw goesting!
Dan denk ik zo bij mezelf: Moet ge daar nu zo groot voor geworden zijn, voor zulke spellekes?!
En daarom zal ik dan ook niet zo geschikt zijn voor de politiek.
Ik dacht net hetzelfde. Er is toch altijd een partij (al is het de oppositie) die dezelfde mening heeft als het VB in iets? Wordt het cordon dan niet elke keer doorbroken?