Nog geen één kip gepakt door de vos. Maar ze worden dan ook elke nacht trouw opgesloten in hun kippenhok.
Ondertussen is er nochtans ‘t één en ‘t ander gebeurd:
- Er werd aan gezinsuitbreiding gedaan; de zwarte hen heeft 12 eitjes gelegd en bebroed.
- 10 daarvan kwamen zonder problemen uit; bij 2 ervan stak het kuiken wel de snavel door de eischaal, maar geraakte op eigen kracht precies niet verder. Toen de kloek deze eitjes achterliet in het nest en zich bekommerde om de 10 levendige donsbolletjes, hebben wij geprobeerd om de 2 sukkelaartjes te helpen. De kloek liet hen echter tot twee keer toe koud en voor dood achter. Door hen in huis op te warmen, kwamen ze er telkens weer door, maar het bleven zwakke dingen die niet eens recht op hun pootjes konden zitten, laat staan staan. 12 – 2 = 10 kuikentjes dus…
- De kuikentjes mochten onder de bescherming van een kippenren opgroeien, zodat de kleine avonturiertjes de veiligheid van de met netten overdekte weide niet konden verlaten. Zo’n kuiken wurmt zich anders met het grootste gemak door de omheining. Om een onduidelijke reden lag er ’s morgens echter op een keer een kuikentje dood in de ren. Tja… Accidents happen. 10 – 1 = 9 kuikentjes.
- Toen de kuikentjes bijna een maand oud waren en ze de hele tijd zielig zaten te doen in hun gevangenschap, lieten we ze overdag wel eens los lopen in de wei, waarbij we ze ’s nachts probeerden weer in de ren te krijgen. Ze waagden zich dan wel eens buiten de wei, maar haastten zich toch snel terug bij de mama bij elke vogel die kwam overgevlogen. Het was nogal een zicht, 9 donsbolletjes die daar rondtrippelden en -pikten. Helaas heeft Dochter er op een keer eentje zien liggen in de wei, dat niet meer bewoog. Ze was er vrij overstuur van, en heeft het samen met Echtgenote begraven. 9 – 1 = 8 kuikentjes.
- Voor ons zou het een stuk makkelijker zijn, moesten de kuikentjes samen met de kloek bij de andere kippen in het hok gaan slapen, zodat we ’s avonds gewoon maar het deurtje moesten dichtdoen en niet meer op kippenjacht moesten gaan. De eerste dagen moesten we wel wat kuikentjes het laddertje ophelpen, maar gaandeweg ging dat steeds beter. Tot ik ze laat op een avond in het donker nog buiten het hok aantrof. Ik wilde niet riskeren dat ze ten prooi vielen aan een vos, en heb ze allemaal het hok in geduwd. Toen we later zelf in ons bed kropen, hoorde ik de kuikentjes tot in onze slaapkamer onrustig piepen. Ik ben gaan kijken in mijn pyjama en met een zaklamp, maar ik kon niets verdachts zien. Geen roofdieren in de buurt, de grote kippen zat rustig; het waren alleen de kleintjes die bleven rondlopen en steeds vanonder de kloek kwamen en er dan terug weer onderdoken. De volgende ochtend deed ik het deurtje open en de kloek kwam als eerste aarzelend en wat suf naar buiten. Ze begon wat voer op te pikken, zonder te klokken om de kuikentjes te roepen, zoals ze anders deed. Met een angstig gevoel tilde ik het dak van het hok op en daar lagen, verspreid over de bodem van het hok, acht dode lijkjes… Ik dacht dat de andere kippen hen dood hadden gepikt, maar er was geen bloed aan te zien. Verder waren de haan en de kloek, die in tegenstelling tot de andere kippen altijd op de bodem van het hok in het stro sliepen, beide erg suf en bleek. Zitten zoeken op internet tot ik op bloedluis uitkwam. Dat het heel erg snel kan gaan, heb ik wel gemerkt. In het weekend nog het hok uitgeruimd en niets abnormaals gemerkt. Ook aan de kippen of kuikentjes was niets te zien. En dan, op één nacht tijd, doden de mijten 8 kuikentjes en pakken ze de haan en de kloek ook zo hard aan dat ik dacht dat die het evenmin zouden halen. Dezelfde avond heb ik het hok weer volledig uitgekuist, met een stoomreiniger alle kieren en wanden behandeld en een (vrij duur) middel op basis van scherpe minuscule kiezeltjes verspoten, waardoor het schild van de mijten beschadigd raakt en ze uitdrogen. Niet te geloven hoeveel mijten er de dag nadien nog dood lagen, nadat ik dacht dat de meeste door de stoom en de ontsmettingsproducten al wel zouden verdelgd zijn. Eindresultaat dus: 8 – 8 = 0 kuikentjes…
Ik was er verdorie niet goed van.
Dat is een erg verhaal. Ik kan me voorstellen dat je kinderen er wel aan gehecht waren, zo’n kuikentjes zijn zo weerloos hé. Een kwaaltje van het warme weer?
>> PieterC:
Inderdaad… Al zijn ze nog zo jong, dat ze daar eigenlijk niet lang aan denken, itt ons…
Ik denk dat het warme weer er inderdaad voor iets tussenzat. Het werd die nacht niet ‘kouder’ dan +/- 22°C. En bloedluis ontwikkelt zich veel sterker als het warmer is. Was het zo warm niet geweest, dan hadden ze er misschien een dag langer over gedaan om die sukkeltjes leeg te zuigen en had ik het misschien op tijd opgemerkt… Maar ja, dat zijn vijgen na Pasen.