Gaza. België evacueert gewonde kinderen. Komt zo’n kind naar een ziekenhuis in België met een familielid als gezelschap. Kind is verlamd door een granaatinslag en heeft geen andere familie meer dan een nonkel. Nonkel vertrekt terug naar Israël/Palestina want kan met een verlamde en mogelijk ook licht achterlijke neef ginder niets doen. Kind blijft achter in het ziekenhuis. Begrijpt niets van de taal hier en kent niemand. Kan het eenzamer?
Ik heb het me de laatste dagen ook al dikwijls afgevraagd, wat doet dat op emotioneel gebied met een kind? Beangstigend als je bedenkt wat dat kan betekenen voor het verder verloop van zo’n leven.
Hoe kunnen ze die nonkel in godsnaam laten vertrekken? Wordt er dan geen registratie gemaakt dat die Belgie binnenkomt met een minderjarige?
Wat oorlog betreft, vaak zijn kinderen de dupe van beslissingen van enkele #?=]$
Mooi initiatief van De Gucht maar toen al dacht ik ook dat het eerder een impulsieve reactie was, ondoordacht.
Zoiets breekt mijn hart.
Vreselijk. Harteloos.
Met een beetje geluk krijgt het hier een betere doorstart.
Misschien beter hier bij mensen met een goed hart dan bij een ver oompje.