Het is precies alsof er twee Zonen in een zitten.
De ene Zoon is een flinke bengel, een kleine deugniet, maar tegelijk kan hij erg lief zijn en kan hij zijn speelgoed opruimen enz.
De andere Zoon is zo koppig als een steenezel als hij zijn gedacht niet krijgt, en kan dan vreselijke scènes maken.
En het kan van het ene moment op het andere omslaan. Zowel richting Koppige Zoon als richting Flinke Zoon, soms zonder dat we eigenlijk goed weten waarom…
Vermoeiend…
Hoezo? Is dat niet eigen aan het mannelijk gender dan?
… maar doodnormaal
Zo heeft ieder persoon meerdere kanten in zich…
Zo ken ik er nog.
Wij hebben al de opa en oma’s eens opgebeld om hen live zo’n scène te laten meemaken. Anders geloven ze nooit dat zo’n lief engeltje ook zo vreselijk kan krijsen..
Mijn kinderen zijn altijd lastig, U hebt geluk.
Was getekend
…vermoeiend inderdaad, maar ooo zo herkenbaar. Tussen een pruillip en een superschattige schaterlach ligt soms maar een fractie van een seconde.
Altijd leuk om te lezen dat we niet alleen zijn