2-in-1

Het is precies alsof er twee Zonen in een zitten.

De ene Zoon is een flinke bengel, een kleine deugniet, maar tegelijk kan hij erg lief zijn en kan hij zijn speelgoed opruimen enz.

De andere Zoon is zo koppig als een steenezel als hij zijn gedacht niet krijgt, en kan dan vreselijke scènes maken.

En het kan van het ene moment op het andere omslaan. Zowel richting Koppige Zoon als richting Flinke Zoon, soms zonder dat we eigenlijk goed weten waarom…

Vermoeiend…

Lees het hele bericht »

Dakloze

In Brussel is enkele dagen geleden een dakloze bijna doodgeslagen door een moslim en zijn vader. De reden? Hij – Serge volgens de krant, ik vermoed dus een niet-moslim – dronk in het openbaar bier, terwijl het ramadan is. Ze troefden hem af, gooiden hem buiten op wat vuilzakken, vonden een staaf met spijkers, sloegen hem daarmee en raakten een slagader in zijn been. Ondertussen was een groep jongeren begonnen met Serge mee af te troeven, “zomaar”.

Spreekt de islam, die vredelievende godsdienst, niet van aalmoezen geven aan de armen? Vreemde opvatting van aalmoezen toch dan. Of geldt wat in de Koran staat, niet voor niet-moslims?

Een mens zou verdorie voor minder schrik krijgen van godsdienstige moslims. En van loslopende jongeren.

Lees het hele bericht »

Waar blijft die regen nu?

Eindelijk, eindelijk zou ons huis ‘waterdicht’ moeten zijn!

Het heeft heel lang geduurd, maar eindelijk is men het ontbrekende raam komen plaatsen, plus alle dichtingen die ze nog niet afgewerkt hadden en twee tot nu toe ontbrekende venstertabletten. Tot nu toe kon er nog steeds water binnenkomen als het regende, waardoor er in de woonkamer water druppelde uit een gaatje in het plafond.

Nu het eens zou moeten regenen, om te zien of alles binnen inderdaad droog blijft, nu voorspellen ze toch wel stabiel weer zeker…

Lees het hele bericht »

Dolletjes

Ik weet niet wat het is, maar deze week hebben we weeral een zevental verdronken spitsmuizen – dollekes, zeggen wij – uit de vijver gehaald. Ik herinner mij dat dat vorig jaar ook gebeurd is.

Zouden de spitsmuizenpopulatie in onze tuin lemmingsgewijs aan zelfregulatie doen? Hebben ze heimwee naar hun amfibiële voorouders? Of net omgekeerd, zitten er een paar creationistische spitsmuizen in onze tuin, die aan hun medemuizen willen aantonen dat het allemaal zever is, die evolutietheorie? Of misschien zit er wel een sekte in onze tuin, die gelooft in het einde van de wereld en op bevel van hun opperspitsmuis zelfmoord pleegden…

Leuk is evenwel anders. Ik weet niet hoe lang de muizen al in de vijver liggen, maar meestal zijn het nog slechts weke zakjes vlees die we er uithalen. En wit, haarloos. Brr.

Lees het hele bericht »

Tutje

Mijn nieuwe kantoorgebouw bevindt zich vlak voor een kleuter- en lagere school. Vorige week, bij het begin van het schooljaar, was het daar dus ‘s morgens vreselijk druk. Op de tweede dag vond ik ‘s avonds een fopspeentje in een mandje naast onze deur. Het was er precies te vondeling gelegd, ware het niet dat het mandje er al eerder stond.

Wie zou dat tutje daar nu gelegd hebben?

Misschien heeft een moeder op de tweede dag van het schooljaar besloten dat het nu toch eens tijd werd voor haar kroost om het tutje achter te laten. Maar zou ze dat dan zo achteloos weggooien in een mandje – dat eigenlijk niet eens dient als vuilnisbak?

Een erger scenario vormde zich in mijn hoofd. Misschien heeft de pestkop van de klas samen met zijn nalopertjes wel het tutje afgenomen van een kleutertje, en dat dan voor onze deur gegooid. Wie weet heeft de mama een hele avond lopen zoeken naar een reservetutje om het troosteloze kindje toch in zijn bedje te krijgen. En de papa, want papa’s zoeken dan ook mee natuurlijk.

Vreemd wat zo’n stilleven van een tutje in een mandje je allemaal laat denken.

Lees het hele bericht »

Piepschuim

Het begon allemaal deze morgen in mijn melkherberg… Ha nee, dat is iemand anders zijn beginlijntje.

Het begon in feite allemaal toen ik een paar weken geleden, op weg naar het toilet, drie kleine bolletjes isomo – piepschuim dus – opraapte, samen met een pluisje. De bolletjes moeten uit de zitzak gekomen zijn, maar krijg die daar maar eens terug in. Ik gooide ze dus en passant in het toilet; ik moest daar toch net zijn. Normaal gezien ben ik erg sorteerderig, maar een omweg naar de vuilbak voor drie kleine bollekes isomo…

Maar ge krijgt die dingen dus niet doorgespoeld he. Eén van de drie had het direct opgegeven, en was mee weggesjast. De andere twee hielden koppig vol, en kwamen steeds fris wit bovendrijven, hoe ondergesch*ten ze net daarvoor ook waren. Precies of ze met mij spotten.

Dan kenden ze mij nog niet! In de volgende twee weken – het verwonderde mij feitelijk dat Echtgenote er nooit iets over gezegd heeft – hield ik ze nauwlettend in de gaten. Ik probeerde hen te verschalken door er een wc-papiertje over te draperen, in de verwachting dat ze dan wel meegesleurd zouden worden in de maalstroom.

Op een goede dag waren ze verdwenen. Helaas, twee dagen nadien dreven ze daar weer tartend rond. Ze bleken aan de wc-borstel gekleefd gezeten te hebben.

Toen maakte ik mij de bedenking: ik was al een twee weken lang dommer dan twee isomobollekes. Ik heb ze dan maar met een toiletpapiertje opgevist en alsnog in de vuilbak gesmeten.

Lees het hele bericht »

Afscheid van Peter

Zaterdag hebben we afscheid genomen in een zeer persoonlijke dienst. Familie en vrienden lazen stukjes tekst voor. Wij hebben met onze groep ‘Afscheid van een vriend’ gezongen, begeleid op gitaar, aangezien muziek, naast sport, één van zijn twee grote hobby’s was.

Vreselijk cliché dat nummer, op een begrafenis… Maar verdorie, als je het zelf moet zingen, dan is die tekst toch zo gepast.

Lees het hele bericht »