Ik weet niet wat het is tegenwoordig… Zoon is twee jaar geworden. Eind vorige week al! En verdorie, ik denk nu pas aan mijn blog…
In den beginne moest en zou ik elke dag bloggen. Dan liet ik de weekends voor wat ze waren. En nu zit ik precies in het derde (terminale?) stadium: af en toe denk ik er nog eens aan. Een half jaar geleden zou het begot gene waar geweest zijn; was Zoon toen verjaard, dan stond er al een foto op mijn blog nog voor die genomen was. Bij wijze van spreken, uiteraard.
Te veel aan mijn hoofd?
Gaat het echt achteruit of is het eerder met ups en downs, iets waar ik de laatste maanden wel eens last van heb.
In elk geval, de wereld zal niet vergaan als je op bloggen uitgekeken geraakt hé. Iedereen verandert toch voortdurend van interesse. Ik zou het maar erg vinden als je alleen maar uit een soort van plichtsbesef zou blijven bloggen.
Ahja, proficiat aan Zoon trouwens
Aaaj knoo de fieling
Soms heb je gewoon even een logdip… gaat wel weer over hoor.
Achja, niemand die er dood van gaat.
Ik weet precies waar je het over hebt…
We zitten zowat in het zelfde schuitje, al begint het bij mij toch beter te gaan, met het bloggen natuurlijk hé. Veel schrijbeterschap.