Ik ben vanmorgen opgestaan met het gevoel dat mijn lichamelijke (over de geestelijke zwijgen we maar even) conditie achtergebleven is op mijn kussen. OK, het is al een tijdje geleden sinds we de laatste keer gebadmintond hebben. En die 10 km van Gent zijn al helemaal een vage herinnering. Maar toch had ik het gevoel dat er nog steeds wat conditie overbleef.
Ik voel mij een beetje zoals mijn GSM, die een paar dagen lang een quasi vol batterijtje toont om dan plots van 75% vol naar bijna leeg te duikelen.
Wat betreft die GSM, is het een Sony k800i, die had bij mij dezelfde symptomen. Ik ben nu overgegaan naar een HTC…
en jij… rust lekker uit, tank bij en dan weer vooruit.
Raap ze dan terug op? Ze ligt op je kussen!
>> Chantal:
Nee, een Siemens… Tja, rusten…
>> zapnimf:
‘t Is er al ingesijpeld!