De Druivelaar:
“In de vroege middeleeuwen werd met het opleggen van de as – van de mannen werd het hele hoofd bestrooid, van de vrouwen slechts het voorhoofd – de start van de boetetijd aangegeven. Aanvankelijk was dat ritueel alleen bestemd voor zondaars die officieel beboet waren. Later werd de asoplegging algemeen, omdat men ervan uitging dat iedereen tegen God en zijn medemens zondigde. In de loop der eeuwen werd de asoplegging herleid tot een symbolisch kruisje.”
Ik heb daar geen voeling meer mee. Wij zijn – in tegenstelling tot slechts een paar generaties geleden – niet meer bezig met zonden en dergelijke. Toch niet wij in West-Europa; ik zou niet durven spreken over moslims of de christenen in de Verenigde Staten of zo. Wat bij mij van Aswoensdag overblijft, is dat het de start is van de Vasten, de periode voor Pasen. En dat carnaval historisch nog enige betekenis had in het licht van de Vasten, maar dat is een ander verhaal.
En dat het, los van het religieuze aspect, voor iedereen wel eens nuttig kan zijn om 40 dagen lang na te denken over onze slechte gewoonten, en proberen om die achterwege te laten.
Voor de feestdagen eind vorig jaar had ik het gevoel dat ik op de goede weg was met mijn eetgewoonten. Niet dat ik voordien dik was, maar ik had toch een beetje overgewicht, BMI-gewijs berekend. Door beter te letten op wat ik eet en, vooral, hoeveel, kon ik mijn gewicht toch terugbrengen tot rond de 84 kg en het daar houden. En na verloop van enige weken zelfs zonder er veel moeite voor te moeten doen. Sinds de feestdagen heb ik echter het gevoel dat ik weer méér begin te eten, dat ik weer méér honger begin te krijgen en terug vollere (of meerdere, ahum) borden begin te consumeren… Tijd dus om er iets aan te doen. En is er dan een betere periode dan de Vasten?
