Dit weekend werd mijn grootnonkel begraven. Ik hou geen oog droog tijdens een begrafenismis. Het lukt alleen door krampachtig aan andere dingen te denken dan aan de overleden persoon, maar dat is dan weer lichtjes ongepast, vind ik. Het is trouwens zinloos, eens de priester of naaste familieleden een afscheidstekstje voorlezen…
Op een gegeven moment in de misviering gaat iedereen een voor een naar voren, gedirigeerd en in goede banen geleid door de mensen van de begrafenisondernemer, om de overledene te groeten en een bidprentje aan te nemen. Daarna verlaten veel mensen de kerk, meestal vage kennissen of buren of vrienden van de familieleden die de overledene niet persoonlijk gekend hebben of zo.
Ik beken dat ik het ooit zelf ook al gedaan heb, bij een uitvaart waar ik aanwezig was ter morele steun van een vriend. Bij een begrafenis in Brussel bleef iedereen dan weer zitten tot het einde. Zou dat nu typisch zijn voor onze streek, om niet te wachten tot de hele plechtigheid is afgelopen?
