Op Eén loopt momenteel een programma over mensen die iets uitvinden. We kijken er soms eens naar; niet dat ik het écht zo goed vind, maar ‘t is eigenlijk in afwachting van 24.
De allereerste uitvinding die ik zag toen we de eerste keer op het programma afstemden (‘t was al bezig), was de veilige ladder. Geniaal. Mag van mij winnen. Al de rest vind ik in vergelijking daarmee veel minder interessant.
Er kwam iemand aandraven met een idee voor een waterbesparende douche. Tiens, zou die mijn blog lezen? Alhoewel, zijn idee werd afgekeurd, omdat het gespaarde water opnieuw gebruikt wordt om te douchen, wat gezondsheidsproblemen (Legionella) zou kunnen meebrengen. Ik zou het water gebruiken om bijvoorbeeld het toilet door te spoelen, de auto te wassen…
De andere uitvindingen die mij wel interesseerden, hebben te maken met eten. Natuurlijk. Rond de speculaaspasta is heel wat discussie ontstaan. Het product bestaat al in Nederland (en wordt gek genoeg in België gemaakt), anderen hebben er al een octrooi op,… Wat niet wegneemt dat ik het zal kopen wanneer ik het zie liggen.
Dominiq N’Kenne is er in geslaagd zijn bananenfrietjes te commercialiseren. Binnenkort liggen ze in de Delhaize. Dat deed mij direct denken aan een vroegere studiegenoot/toogbuddy. Ik had het tegen Echtgenote al over bakbananen voordat het woord in de uitzending viel. Die studiegenoot had bananen als thesisonderwerp, en is daarvoor enige maanden naar Oeganda getrokken. Bij zijn terugkeer was zijn hart achtergebleven in Afrika, zoals nog wel gebeurt met mensen die voet zetten op het oude continent. Van hem heb ik dat van die bakbananen, die in Afrika eigenlijk meer gegeten worden dan de gewone bananen die wij kennen. Dus eigenlijk is dat ook geen echte ‘uitvinding’, alleen is het nog niet gecommercialiseerd of verkrijgbaar in diepvriesverpakking. Die ik zeker ook eens zal proeven.
Al bij al vind ik het maar een raar programma. Sommige uitvindingen bestaan al. Andere worden ondertussen gecommercialiseerd, terwijl ik daar eigenlijk maar weinig verdienste van het programma zelf in zie. Is het een marketingtruc om ons nieuwe dingen aan te smeren? Word ik gemanipuleerd? ‘t Is anders wel gelukt; ik heb zin gekregen in bananenfrietjes en speculaaspasta.
Ik volg het programma ook niet echt, maar heb toch ook al genoeg fragmentjes gezien om er een mening over te hebben. Zo onthoud ik uit één van de eerste afleveringen dat één van de criteria was dat de uitvinding vernieuwend moest zijn en het leven van de mensen moest verbeteren of gemakkelijker maken.
Ik heb geen idee hoe die speculaaspasta in dat plaatje past…
PS: ik denk wel dat bedrijven nu gemakkelijker op de kar springen omdat de ‘uitvinders’ kunnen aantonen dat het product al meteen gekend zal zijn door een grote groep mensen.
Ohja, en bakbananen heb ik jaren geleden ook al leren kennen en heb ik zelfs al verschillende keren zelf klaargemaakt. In Leuven zijn er enkele winkels waar ze die bakbananen verkopen.
Ik zal aan mijn schoonvader eens vragen wat hij vindt van de veilige ladder. Hij zit in die business.
bananenfrietjes en speculaaspasta.
toch niet samen hoop ik…
Een echte ‘wow’-uitvinding heb ik in dat programma al evenmin de revue zien passeren. Oké, die veilige ladder heeft wel wat. Als je zelf al eens van een wegschuivende ladder bent getuimeld, dan weet je het wel. Zoiets zie ik mij ook nog aanschaffen, dus. Maar al de rest?
Het programma heeft bovenal een hoge show- en amusementswaarde, en daar was het de makers in de eerste plaats om te doen, denk ik. Dat er ook iets dient te worden ‘uitgevonden’, lijkt bijwijlen wel bijzaak. Want om een bananenfriet of een speculoospasta nou uitvindingen te noemen, gaat me toch wat te ver. Aardigheidjes, ja.
Goedenavond,
Twee jaar terug is de Nederlandse commerciële omroep Veronica begonnen met dit programma. Het werd uitgezonden vanuit een hogeschool in Leiden. Ik moet zeggen dat daar soms wel goede dingen tussenzaten. Op VRT heb ik het nog niet gezien, dus zal ik maar eens gaan loeren.
Vriendelijke groet van de Spaanders voor de Vlaanders
Ik dacht gehoord te hebben dat die bakbananen wel vernieuwend zijn. Ze worden namelijk gefrituurd en dat zou een heel andere (en naar ‘t schijnt ook zeer lekkere) smaak geven dan gewone bakbananen
Gefrituurde bakbananen : hebben daar de cubanen, de domi’s en waarschijnlijk vele anderen daar niet al eeuwen een patent op?
Zijn ze daar het warm water terug aan het uitvinden cfr de bakbananen?
Wagen wassen met vuil douchewater … als detailer kan ik zoiets niet door de vingers zien.
Kraantjeswater is al op ‘t randje af slecht, carwash is helemaal uit den boze. Water dat gefilterd is, is het beste. Zo weinig mogelijk mineralen / kalk.
Soms gebruik ik kraantjeswater om te spoelen maar als laatste “spoeling” gewoon gebotteld water gebruiken. Kan je zelfs gewoon de wagen droog rijden in plaats van hem te drogen. (en hopelijk gebruikt u dan een microvezeldoek speciaal voor de wagen en niet zo’n zeemvel).
>> Tom:
Kraantjeswater: oeps! (voorlopig nog; eens we in ons nieuw nest wonen, wordt het ofwel regenwater ofwel grondwater)
Microvezeldoek: oeps! Zeemvel, inderdaad
Het klopt dat ik de bananenfriet niet heb bedacht. Wat ik wel heb uitgevonden is het industrieel productieproces om bananenfriet in diepgevroren vorm te bewaren en aan te bieden aan de consument in een vorm die dicht bij zijn voedingsgewoonten ligt. Ik heb het product op een zodanige manier ontwikkeld dat het voor de consument aantrekkelijk wordt voor aankoop, eenvoudige bereiding en consumptie.
Met vriendelijke groeten
>> Dominiq:
(Eén van ‘de Bedenkers’ op mijn blog! Nice!)
Ik heb sinds het programma regelmatig al eens uitgekeken naar de bananenfrieten, maar ik heb er nog geen gezien. Ik ben nog altijd curieus om ze te proeven. Misschien kom ik in de verkeerde winkels…
koop er een paar in de matonge, dan weette al hoe het smaakt.
in uganda eten ze vooral kookbananen. Da’s een totaal verschillende varieteit, met een heel andere smaak en bereidingswijze.