*Kuch*

Zoon is weer met iets begonnen. Hij zit al zo’n drie weken te hoesten. Een paar keer zo heftig dat hij ervan moest braken. Natuurlijk schoten we er weer deftig wat van onze nachtrust bij in.

Deze nacht heeft hij eens goed doorgeslapen. Bliss!

… Natuurlijk kon Dochter dat niet laten gebeuren. Deze nacht was het haar beurt. Zo rond vier uur kreeg ze zo’n hoestbui dat Echtgenote opgestaan is om haar een lepel hoestsiroop te gaan geven. Echtgenote lag (letterlijk!) nog geen minuut terug in bed, toen Dochter begon te roepen dat ze pipi moest doen. Ge zoudt ze toch soms…

Mijn beurt deze keer. Direct wat boeken onder haar matras gelegd, zodat ze niet zo plat lag. Wat nog restte van de nacht (niet zo gek veel) heeft ze toch slapend doorgebracht, maar de wekker kwam voor ons allen weer te vroeg. Normaal gezien is Dochter goed gezind, maar nu had ze een ochtendhumeur. Ik drink normaal geen koffie voor ik toekom op ‘t werk, maar nu had ik er toch behoefte aan. Ondertussen hebben Echtgenote en ik de kuch ook te pakken.

Alleen Zoon had deze morgen energie genoeg om een halve marathon rond de tafel in de woonkamer te crossen. Net nu.

Read Full Post »

Do it yourself

We hebben dus beslist om een deel aan de bouwwerken van ons huis zelf te doen. Met name de elektriciteit. Ook aan de sanitaire werken zullen we een handje toesteken.

Vrijwel alle stuurlui-aan-wal die we tegenkomen, hebben namelijk ooit zelf de electriciteitswerken gedaan in hun of andermans huis, al dan niet met de opbouw van de kast inbegrepen. Blijkbaar vindt iedereen dat simpel genoeg om er geen vakman voor te betalen. Uiteindelijk zijn we gezwicht voor het vooruitzicht om wat centen uit te sparen.

Allebei de werken worden natuurlijk uitgevoerd onder deskundige begeleiding. Anders zou ik er niet aan beginnen. En nu hoop ik dat ik met mijn twee linkerhanden iets meer kan doen dan er voor spek en bonen bijstaan. Natuurlijk nog liever dat dan de boel om zeep helpen, maar het zou niet goed zijn voor mijn ego.

Hopelijk blijft er nog wat van de uitgespaarde centen over na aftrek van de ziekenhuiskosten.

Read Full Post »

Alarm

Het was weer eens tijd voor een evacuatie-oefening op het werk. Het lijkt alsof het gisteren was, de vorige oefening, maar het blijkt al een jaar geleden te zijn. Waarom doen ze die oefeningen toch altijd als het buiten koud is?

Gisteren was de geplande oefening. We wisten dat kort na de middag het alarm zou afgaan. Typisch dat ze dan vandaag de ‘onaangekondigde’ oefening zouden houden.

Ik was toevallig net aan de telefoon. De mevrouw aan de andere kant van de lijn moest lachen toen ik mij verontschuldigde en zei dat ik moest inhaken omdat het brandalarm afging. Straks gaat het in de sector als een lopend vuurtje (ha!) rond dat het brandde in Brussel… Hopelijk beginnen onze ‘klanten’ niet allemaal een kopie van hun dossier in te sturen…

Read Full Post »

Diepvries

De laatste week heb ik redelijk wat groenten en fruit ingevroren:

- 6 pakjes wortelen
- 5 pakjes selder (voor soep)
- 9 pakjes pompoen
- 4 potten appelmoes

Dat schillen en wassen gaat nog. Dat blancheren doe ik echter niet graag. Ik heb altijd het gevoel dat ik het niet doe zoals het hoort. “Koel de groenten af in ijswater” staat in elke kookboek bij blancheren. Tja, dat invriezen is meestal inspiratie van het moment. Ik plan dat niet op voorhand, maar doe het wanneer er tijd voor is. En als mijn vrouw mij nog niet voor geweest is natuurlijk. Al is de kans daarop klein; ik vermoed dat ze dat niet zo graag doet. Ofwel ben ik haar altijd te snel af. Ik gooi namelijk niet graag iets weg, en dat betekent dus groenten en fruit op tijd verwerken.

Ik heb dus geen voorraad ijs op dat moment, een paar miezerige ijsblokjes niet meegerekend. Ik verbruik dus een massa koud water uit de kraan; niet echt ecologisch en -nomisch.

Maar op het einde voel ik mij altijd goed als die etenswaren in de diepvries liggen op te stijven. Verbonden met de geschiedenis van de mensheid: ervoor zorgen dat de voorraadkamer gevuld wordt voor het begin van de winter…

Read Full Post »

Douchedruppels

Is het al ooit iemand opgevallen dat je kan horen wanneer het water van de douche warm wordt?

Koude druppels kletteren precies veel harder. Wanneer het water warm wordt, gaat de toonhoogte van het geruis precies een beetje in de hoogte, en klettert het water wat minder hard.

Als ik hiervoor een budget krijg, wil ik dat wel verder onderzoeken.

Read Full Post »

Geheime boodschap

Toen ik Dochter gisteren ging ophalen in de naschoolse opvang, kwam ze op mij toegelopen met een opgevouwen papiertje. Een tekening neem ik aan.

- Alstublieft, papa, ik heb dat gemaakt voor jou!

- Ah, dank u Dochter. (ik maak aanstalten om de tekening open te vouwen)

- Nee, je mag hier niet open doen!

- Ah? OK, ik zal het straks thuis open doen. (Ik steek het in mijn zak.)

- (schudt met haar hoofd) Nee, papa, thuis ook niet open doen!

Tja. Wat moet ik er nu mee? Ik overweeg een deurwaarder of een notaris of zo onder de arm te nemen.

Read Full Post »

Reynebeau

Toen ik uit de trein stapte in Brussel-Zuid vandaag, liep ik bijna recht op Marc Reynebeau! Lange jas, sigaret. Ik denk dat we zelfs ongeveer even groot zijn.

En het zou heel goed kunnen dat hij recht naar mij keek! Eigenlijk zou het evengoed kunnen dat hij helemaal niet naar mij keek…

Read Full Post »

Knuffel

Ik had een boel knuffels toen ik klein was. Die kregen dan allemaal een naam. Sommige waren erg voor de hand liggend, zoals Eekhoorn voor een eekhoorn. Ik vond het te moeilijk om een knuffelterm te verzinnen, gebaseerd op eekhoorn. Ik had hem natuurlijk altijd Fred of zo kunnen noemen, maar daar heb ik toen niet aan gedacht. Ze hadden zelfs een geslacht. Om de een of andere reden waren de konijnen onder de knuffels altijd vrouwelijk. Er zaten geen rammelaars bij. De beren aan de andere kant waren altijd berenventen.

De knuffels, een hele zak vol, hebben dan een aantal jaren op zolder verbleven, tot het afscheid bij een opruimactie niet langer kon worden uitgesteld. Met pijn in het hart toch wel, zijn er toen een aantal in de containers gegaan voor gebruikte kleding en zo. Enkele zijn overgebleven. Een daarvan, een konijntje, is verhuisd naar de knuffelcollectie van Dochter.

Dochter heeft ondertussen zelf ook al een respectabele verzameling. Elke avond kiest ze er eentje uit, die naast ouwe getrouwe Kikker bij haar mag slapen. Onlangs viel de keuze op het konijntje. Ik begon na te denken over de naam die ik aan dat konijntje gegeven had, maar ik kon er maar niet opkomen. Heb het dan maar Connie gedoopt (Connie het konijn, woeha) en Dochter heeft dat vlotjes overgenomen.

Alleen, ik krijg het niet uit mijn gedachten. Mijn grootmoeder wist te vertellen dat het konijntje afkomstig was van een instelling voor bejaarden en geesteszieken, waar ze zulke knuffeltjes maakten. Maar op de naam die ik er aan gegeven had, kon ze ook niet meer komen… Nochtans, ik weet nog hoe ik een lijstje gemaakt had met de namen van alle knuffels die in de zak gingen en naar de zolder verhuisden. Ik was zo iemand, ja. Het lijstje is bij de opruimactie boven water gekomen, maar meer dan een nostalgische blik heb ik er niet op geworpen, voor het bij het oud papier werd gegooid.

Hoe kan ik dat konijn nu verdorie toch genoemd hebben?

Read Full Post »

Pluimen

Een pluim van mij voor minister Keulen, tegen de storm van protesten in. Een burgemeester moet zich aan de regels houden. Bovendien is één van de Franstalige burgemeesters wel benoemd. Zij had eveneens een keer Franstalige oproepingsbrieven verstuurd, maar bij de laatste verkiezingen heeft ze zich wel aan de regels gehouden (waardoor ze trouwens als ‘verraadster’ werd betiteld door het FDF). Wat in mijn ogen toch aangeeft dat hij niet zomaar de Franstaligen een hak wil zetten. De Franstalige polemiek over “kaakslag” en “belediging” vind ik er dus zwaar over.

Ook een pluim voor minister Peeters. Het quotum van de vissers is opgebruikt voor kabeljauw. Vissers boos. Terwijl het mij toch wel logisch lijkt. Als ze de vis niet even wat ademruimte geven en de mogelijkheid zich ongestoord voort te planten, kunnen ze hun vissersboten sowieso binnen een paar jaar verkopen. Maar nee, liever nu nog uit alle macht wat verder willen vissen…
Ik ben er echter niet helemaal zeker van of minister Peeters de pluim wel verdient. Het quotum wordt door de Europese Unie opgelegd en gecontroleerd. Minister Peeters heeft de vissers beloofd om te kijken wat ze volgend jaar aan de vangstbeperkingen kunnen doen. Als hij de maatregel probeert te omzeilen, krijgt hij van mij pek bij zijn pluim…

Read Full Post »

Groot licht

Zo’n vrije dag wanneer andere mensen geen vrije dag hebben (gisteren) is handig. Kon ik bijvoorbeeld eens wat paperassen afwerken en binnensteken bij de bank. Een nadeel van zo’n vrije dag is dan weer dat je zo veel dingen moet doen die opgespaard blijven “tot als er eens wat tijd is”, dat de eerste keer dat ik mij op mijn gemak kon zetten, ‘s avonds om 21u was…

Eén van die dingen was een lamp van de auto vervangen. Mijn rechterdimlicht was zaterdagavond gesprongen. Maandagavond na ‘t werk was ik dan achter een nieuwe lamp gereden, maar ik stond in de winkel naar het rek met lampjes te kijken zoals een uil naar een zieke koe. Gelukkig lag er een compleet register naast met alle automerken en hun soorten lampen. Ik koos dus voor een H4-lamp. Veilige keuze dacht ik, want het hele rijtje lampjes bij mijn auto waren H4′s, behalve één, een W5W. Twee ineens, want op die doosjes staat dat je ze best (‘voor je comfort’) tegelijk vervangt. Ergens logisch, want ze hebben beide dezelfde leeftijd. Vol vertrouwen zwier ik de motorkap omhoog. Hmm, niet zo simpel als een achterlicht blijkbaar. Ik moet een aantal dingen losvijzen en er het volledige licht uithalen. Als een echte man heb ik voldoende dopsleuteltjes en dergelijke in huis, dus dat kan geen probleem zijn. Met een (net-niet-)kennersblik neem ik een een dopsleutel die nét iets te groot was voor de bout. Ik leg ze op het motorblok en neem de volgende in de reeks, die perfect past. Op hetzelfde moment begint het dopsleuteltje dat ik op het motorblok gelegd heb, weg te rollen en tuimelt in het inwendige van het motorblok, met een metalige ‘klang!’. Niet meer te zien natuurlijk, in het donker van de avond. Spijtig genoeg is het er niet doorgevallen, maar ergens op blijven liggen. Ik heb nog geprobeerd om de auto nadien te verrijden, in de hoop dat het op de oprit zou vallen, maar nee. Het is er de dag nadien waarschijnlijk uitgevallen ergens in een bocht. Ik heb toen toch weer zo’n ‘klang!’ gehoord. Mijn collectie dopsleuteltjes is dus niet langer volledig…

Alsof dat nog niet genoeg was, merkte ik dat ik geen H4-lampje, maar een W5W-lampje (natuurlijk) nodig had… ‘s Anderendaags kon ik mijn H4-aankopen gelukkig nog inruilen voor 2 W5W-lampjes. Ik had geen zin om weer in het donker te knoeien en heb dus gewacht tot gisteren om de lampjes te vervangen. Jeuj, alle twee de W5W-lampjes zijn er in geraakt. Maar wacht, mijn dimlicht brandt nog niet! In de eerste stand van de schakelaar (standlichten) is er rechts opnieuw klaarte, maar in de tweede stand (dimlichten) blijft het maar een flauw schijnsel. Het grootlicht brandt dan weer aan beide kanten. Ik snapte er niets meer van. Blijkbaar is het dimlicht en het grootlicht één en het zelfde lampje, maar met twee draadjes, waarvan er dus eentje kapot was… Had ik tóch nog zo’n H4-lamp nodig! Ik ben naar een andere winkel gegaan dan eerst; ik durfde mijn gezicht daar niet meer te laten zien. Het is deze keer maar één H4-lamp geworden. Ik was het ondertussen beu om die lichten los- en vast te draaien, zodat ik alleen maar de rechterlamp vervangen heb. Veel bijgeleerd over autolichten, maar spijtig genoeg zal die kennis weeral verdampt zijn tegen dat ik de volgende keer een lamp moet vervangen…

Tegen de avond is Zoon dan beginnen overgeven, zodat ik drie keer de vloer heb mogen opkuisen en één keer zijn beddegoed mocht vervangen. Deze morgen, nog geen vijf minuten na zijn flesje weer van dat. Weer beddegoed mogen aftrekken en hem voor de tweede keer in badje gezet. Echtgenote was gisteravond nog niet thuis en deze morgen alweer vertrokken, zodat ik twee keer de benen van onder mijn lijf heb mogen lopen. Een beetje zoals Tantieris.

Zo komt het dat ik deze morgen al het dubbele aan koffie binnengeslurpt heb dan gewoonlijk. Twéé tassen…

Read Full Post »

Koningsfeest

Raad eens wie vandaag niet moet gaan werken?

Zou de koning in feeststemming zijn?

Read Full Post »

Bananen

Op Eén loopt momenteel een programma over mensen die iets uitvinden. We kijken er soms eens naar; niet dat ik het écht zo goed vind, maar ‘t is eigenlijk in afwachting van 24.

De allereerste uitvinding die ik zag toen we de eerste keer op het programma afstemden (‘t was al bezig), was de veilige ladder. Geniaal. Mag van mij winnen. Al de rest vind ik in vergelijking daarmee veel minder interessant.

Er kwam iemand aandraven met een idee voor een waterbesparende douche. Tiens, zou die mijn blog lezen? Alhoewel, zijn idee werd afgekeurd, omdat het gespaarde water opnieuw gebruikt wordt om te douchen, wat gezondsheidsproblemen (Legionella) zou kunnen meebrengen. Ik zou het water gebruiken om bijvoorbeeld het toilet door te spoelen, de auto te wassen…

De andere uitvindingen die mij wel interesseerden, hebben te maken met eten. Natuurlijk. Rond de speculaaspasta is heel wat discussie ontstaan. Het product bestaat al in Nederland (en wordt gek genoeg in België gemaakt), anderen hebben er al een octrooi op,… Wat niet wegneemt dat ik het zal kopen wanneer ik het zie liggen.

Dominiq N’Kenne is er in geslaagd zijn bananenfrietjes te commercialiseren. Binnenkort liggen ze in de Delhaize. Dat deed mij direct denken aan een vroegere studiegenoot/toogbuddy. Ik had het tegen Echtgenote al over bakbananen voordat het woord in de uitzending viel. Die studiegenoot had bananen als thesisonderwerp, en is daarvoor enige maanden naar Oeganda getrokken. Bij zijn terugkeer was zijn hart achtergebleven in Afrika, zoals nog wel gebeurt met mensen die voet zetten op het oude continent. Van hem heb ik dat van die bakbananen, die in Afrika eigenlijk meer gegeten worden dan de gewone bananen die wij kennen. Dus eigenlijk is dat ook geen echte ‘uitvinding’, alleen is het nog niet gecommercialiseerd of verkrijgbaar in diepvriesverpakking. Die ik zeker ook eens zal proeven.

Al bij al vind ik het maar een raar programma. Sommige uitvindingen bestaan al. Andere worden ondertussen gecommercialiseerd, terwijl ik daar eigenlijk maar weinig verdienste van het programma zelf in zie. Is het een marketingtruc om ons nieuwe dingen aan te smeren? Word ik gemanipuleerd? ‘t Is anders wel gelukt; ik heb zin gekregen in bananenfrietjes en speculaaspasta.

Read Full Post »

Kikvorsen

Discussiëren met Dochter is (soms) een spelletje. Tijdens het obligate plasje-doen voor het naar bed gaan, hadden we het over haar kikker. Een tijd lang antwoordde ze “Puit!” op de vraag hoe haar kikker heette. Ikke content, met mijn zwak voor dialect. Ik steek het niet onder stoelen of banken; ik zou graag zien dat Dochter, naast Nederlands natuurlijk, toch ook wel Oost-Vlaams kan babbelen.

Hoe we dat moeten aanpakken, is een andere vraag, want automatisch proberen we toch dialectwoorden te weren als we met haar converseren. Dus, ik vond het al leuk dat ze het woordje puit (puid) opgevangen had. Een leuker woord dan dat bestaat er toch niet?

Doet mij trouwens altijd denken aan een gesprek met onze uit West-Vlaanderen afkomstige zanger. Het ging over nachtkijkers. Hij sprak dat uit als ‘nachtkikker’. Ik kreeg visioenen van mannen in gevechtstenue die een amfibie op hun hoofd zetten en lag zowat in een lachstuip. Had het over de amfibie gegaan, dan had hij ‘nachtput’ (West-Vlaams voor ‘puit’ dus) gezegd, verduidelijkte hij, toen ik weer wat bijgekomen was. Ik zal het nooit vergeten.

Terug naar Dochter. Ik wou nog eens testen hoe het met haar dialectologische amfibieënkennis zat en vroeg haar hoe haar kikker heette.

D: “Kikker!”

Ik: “Nee, da’s een puit.”

D: “Nee, kikker!”

Ik: “Puit!”

D: “Kikker!”

Ik: “Puit!”

D: “Kikker!”

Ik: “Zeg eens puit?”

D: (plooit niet) “… Kikker!”

Ik: “Puit!”

D: (wordt zoiets niet moe) “Kikker!”

Ik: (niet te beroerd om de discussie wat te vervalsen) “Nee, da’s geen kikker, puit!”

D: “Da’s wel een puit! … Kikker!”

Mission accomplished.

Read Full Post »

Vertrouwenscrisis

De politiek heeft mijn vertrouwen weer eens niet geschaad.

Ik vertrouw erop dat ze mij teleurstellen, en ziedaar! Ze doen precies wat ik van hen verwacht!

*Diepe zucht*

Read Full Post »

Thuiswerk

Als ik de deur van het kantoor – bij wijze van spreken, want ‘t is een draaideur - achter mij dichttrek, dan probeer ik zo weinig mogelijk nog aan het werk te denken. Niet dat dat altijd lukt, maar meestal toch wel. En ik doe geen overmatig lange werkdagen. Meestal toch niet. Gaat ook niet, als het bijvoorbeeld mijn beurt is om de kindjes op te halen of als we naar de architect moeten of… Werk meenemen naar huis is al helemaal uit den boze. Dan stopt het nooit. Daarom ben ik ook niet geïnteresseerd in een functie als dienst- of ander hoofd, want per definitie komen die mannen/vrouwen ‘s morgens laat toe, blijven ze ‘s avonds lang en mailen ze nog eens om middernacht van thuis uit iets door.

Er zijn altijd uitzonderingen, zoals die keer dat ik een maand aan een jaarrapport werk, met allerhande tabellen, elk gebaseerd op verschillende query’s in een accessdatabank, en dan twee weken voor de deadline crashte mijn computer. Dan heb ik twee weken lang met de laptop van het werk thuis nog verder gesukkeld tot het rapport af was…

De laatste tijd echter stapelt het werk zich op. En thuis ook druk. Ik heb dus ondertussen al een paar keer iets in mijn tas gefoefeld om thuis te bekijken of af te werken.

En, al ben ik daar eigenlijk tegen, toch gaf het bijvoorbeeld voldoening om gisterenavond om half elf op het knopje ‘verzenden’ te klikken van een mail naar het werk. En gaf het voldoening om deze morgen op de vergadering aan te komen met een handgetekend en snel gekopieerd schema dat ik gisterenavond nog getekend heb.

Da’s verraderlijk, die voldoening…

Read Full Post »