Een paar uur voor we moesten vertrekken naar Westerlo, sijpelde het nieuws door dat een ongeluk met een vrachtwagen drie pijlers van een viaduct op de Ring rond Brussel had weggemaaid. Ring afgesloten. He! Wij moesten daar passeren om 88 km verder en iets meer dan een uur later in ‘Westel’ te zijn!
Heb vervolgens een uur zitten sakkeren omdat ik niet iedereen van de groep kon bereiken om onze afspraak op het verzamelpunt een half uurtje te vervroegen, en omdat ik maar niet vond hoe ik op de GPS een blokkade kon ingeven, zonder dat ik op de plaats van de blokkade zelf stond. Ik kan toch moeilijk eerst naar de Ring rijden en daar de blokkade ingeven he, als ik dat al van thuis weet? Uiteindelijk de eerste 50 km ingegeven als blokkade, het volledige stuk van de E40 vanaf Aalst tot en met het volledige stuk Ring dat we moesten nemen. Beetje overkill, maar het werkte toch: de GPS gaf als nieuwe route aan: E40 tot Gent en dan E17 tot Antwerpen en dan E313 richting Hasselt. Toch wel een extraatje van 30 km, maar omdat het toch via de snelwegen was, kwam dat maar op een klein kwartiertje langer rijden.
… Maar we hadden ons niet hoeven te haasten. We konden niet met uitpakken en opstellen beginnen, vooraleer de mountainbikewedstrijd afgelopen was. Een deel van het parcours passeerde immers voor het podium (een oplegger) en de weg naar het podium was afgezet met nadarhekkens.
Na het opstellen en soundchecken, moesten er nog een aantal prijzen worden uitgereikt. Een geluk misschien. Als ze dat eerst hadden gedaan, en wij moesten vervolgens nog een half uur soundchecken, dan zouden er misschien al een aantal mensen vertrokken zijn. Nu konden we aansluiten op de prijsuitreiking.
Veel reactie kwam er in eerste instantie niet. Maar ja, mensen aan tafeltjes met bier voor zich babbelen onderling; de muziek is dan eerder achtergrond. Tegen het einde slaagde onze frontman er toch in om nog een paar mensen aan het dansen te krijgen, één zelfs nog in wielertenue. Een opstekertje voor ons, en een pluim voor de mensen die, na tien uren op een mountainbike, het toch nog zagen zitten om te blijven luisteren…
Eén van hen moet zelfs het spoor naar mijn blog gevonden hebben, getuige het commentaartje bij het vorige bericht…
Leuk dat je een reactie hebt gekregen van die biker.
Westerlo is dicht bij Tessenderlo, mijn hometown. ‘t was evenwel familiefeest…. dus voor een andere keer.
Nooit van Westerlo gehoord.
>> Chantal:
Van ‘Westel’ dan?
Ik was er ook nog nooit geweest.
Ik heb geen gps. Ik ben nog zo iemand van het oude type. Ik lees kaarten om de weg te vinden. En die doen zo moeilijk niet als er een blokkade is
>> xixarro:
Een kaart is geen optie (meer) voor een gepatenteerd verlorenrijder als ik…