Stijf dat ik mij voel vandaag… Sjans dat ik vandaag een dag vrijaf heb om te bekomen.
‘t Parcours was dan ook verschrikkelijk voor mij. Bergop. Kasseien. Bergop én kasseien. Wind tegen, kasseien en bergop. Ok, er komt na een bergop ook wel eens een bergafje, maar daarmee recupereer je toch veel minder dan dat je de hele tijd op een vlak parcours kunt lopen. En dan leggen ze de eindstreep ook nog eens na een bergop (met kasseien). Ik ken Gent ook niet zo goed, dus ik wist begot niet hoe ver het Sint-Pietersplein nog was, eens we wegdraaiden van het water. Ik passeerde hoopvol het bord van de 10 km, maar het was dan nog 400 meter verder, na een paar bochten. Tegen dan had een slak mij kunnen passeren, vrees ik. Maar aangezien mijn armen nog altijd pompende bewegingen maakten, neem ik aan dat ik toen nog aan het joggen was…
Er waren blijkbaar net geen 3.000 mensen geëindigd voor mij. En iets meer dan 500 achter mij.
De eerste kwam al binnengelopen na een half uur. Ik sukkelde nog een flink half uur later over de meet… En blijkbaar deed een zekere Helmut Lottegiers ook mee. Die eindigde op een flinke 684ste plaats.

ik heb snel eens het parcours bekeken, en het ziet er idd een zeer lastig laatste stuk uit, vanaf de coupure eigenlijk volop bergop. tja
toch dikke proficiat hoor. door mijn knie heb ik zelf eigenlijk al een hele tijd geen tien km gelopen, en al helemaal niet op de weg. ben best jaloers.
Klinkt onnozel, maar ga een klein toertje zéér rustig joggen.
En daarna nog eens goed stretchen…
dat doet mij ineens denken aan mijn goede voornemens om ook te gaan bewegen…!!!
toch fameus hoor!
Proficiat, ik hoop binnen dit een een paar maand dezelfde prestatie neer te zetten.
Chapeau. Ik heb al maaaanden niet meer gelopen. Maar het begint toch weer serieus te kriebelen. Eens deze doe ik de loopschoenen toch weer aan. Maar het zal rustig opbouwen zijn…
Toch altijd een mooie prestatie.
[...] mijn kussen. OK, het is al een tijdje geleden sinds we de laatste keer gebadmintond hebben. En die 10 km van Gent zijn al helemaal een vage herinnering. Maar toch had ik het gevoel dat er nog steeds wat conditie [...]