Liefste dagboek,
Vandaag niet veel te melden. Benen doen pijn van gisteren zo zot geweest te zijn om zeven kilometer te lopen. Eén toertje rond de Gavers is zo’n 3,5 km. Na dat al een paar keer gedaan te hebben, zijn we gisterenavond begonnen aan toertje nummer twee. We zouden wel zien hoe ver we zouden geraken. Maar ja, in het begin kan je nog omkeren naar de parking waar de auto staat, maar hoe verder je loopt, hoe minder interessant dat wordt. Om dan halverwege nog meer dan een kilometer te moeten stappen, is ook maar niks. En de kameraad waarmee ik daar rondhos, wou precies niet echt opgeven, dus ik ook niet.
Dus ja, we hebben dan maar zeven kilometer gelopen, min de laatste honderd of tweehonderd meter die we uitgestapt hebben. Vanmorgen kon ik mij dan ook maar met moeite in mijn broek hijsen. ‘t Doet een beetje pijn in de vouw van mijn benen, vanboven, waar mijn kindergeld hangt. Blijkbaar zitten er daar in die vouw spieren die absoluut noodzakelijk zijn om pakweg een broek aan te steken of een trap op te stappen.
Dag, dagboek.
