Oh ramp… Dochter is Kikker verloren. Toen ik haar deze namiddag aan school afhaalde, had ze hem nog vast. We zijn samen de speelplaats overgestoken en naar de auto gewandeld, en volgens mij had ze hem nog vast. Terwijl ik haar in haar stoeltje vastmaakte, moet de kikker uit de auto gevallen zijn.
Ik wist toen nog van niets en ben vertrokken met de auto, op weg om Zoon op te halen. Ik had misschien al een kwartier gereden toen Dochter vroeg waar Kikker was. Mij aan de kant van de weg gezet en paniekerig beginnen rondtasten. Niets dus. Auto gekeerd en teruggevlamd.
Nergens een Kikker te zien op de parkings aan de school natuurlijk. Nog even nagevraagd bij de mevrouw van de naschoolse opvang, maar niemand was een kikker binnen komen brengen. Zou hij door iemand meegenomen zijn? Ik hoop dat hij maandag opduikt, maar ik vrees er voor…
Ik ben er precies wel meer het hart van in dan Dochter. Zij denkt precies dat hij achtergebleven is op school. Het zet echt een domper op mijn avond; onvoorstelbaar, voor een knuffelbeest. Niet echt zen, zo vasthouden aan ‘materiële zaken’, ik weet het, maar ik ben altijd triestig als ik iets verlies.
O ramp o ramp! Heb je de kikker dan niet gelabeld, cfr mijn comment in je vorige blog?
De kikker van dé kikker???
Prachtige verhalen voor de kleine mens…
>> buddha:
Mijn kop eraf als ik uw raad niet dadelijk overgebracht heb aan Echtgenote! Helaas was er wat weinig plaats op het etiketje, en hadden we niet direct een stift bij de hand die erop kon schrijven. Dus het zat nog wel in mijn achterhoofd, maar het was er nog niet van gekomen om er een degelijke oplossing voor te vinden. Te laat! Ai mi!
ik voel mee…snif…
Ik hoop dat iemand kikker alsnog op school heeft afgegeven. Zoniet hoop ik dat de reactie op maandag zal meevallen, soms heb ik de indruk dat wij als ouders over zulke zaken meer drukte maken dan de kinderen zelf. Veel moed morgen!
Idd veel moed morgen!
>> Chantal:
Merci…
>> katjesnest, buddha:
Ik hoop dat stillekes ook. Maar waarom dan niet direct afgegeven aan de persoon van de opvang? Dochter heeft dit weekend nog een paar keer gezegd dat Kikker nog op school is. De juf heeft Kikker al eens thuis komen afgeven, toen hij in de klas is blijven liggen. Ze heeft dat ook nog eens herhaald. Daarom ben ik toch ook niet gerust in haar reactie morgen. Ik neem echter de trein om twintig na zes; ‘t is Echtgenote die haar morgen gaat brengen.
[...] Zonet in de kapel van’t werk 2 kaarsjes laten branden. Een voor Smiling Cobra’s gezondheid en het ander voor de terugkomst van de kikker. [...]
We kennen dat hier ook. Als de dochter haar knuffel niet heeft, dan wordt er zelfs niet gesplapen. Zo hebben we voor de zekerheid een 2de identieke knuffel aangekocht. Die moesten we wel via Nederland laten komen, want de persoon die de knuffel gekocht had, had dat in Nederland (Breda) gedaan. Via het net hebben we dan de tweelingsbroer (zus?) van de knuffel kunnen bemachtigen.
>> Christophe:
Ik heb daar ook aan gedacht. Alleen, we weten niet goed meer wie die kikker gekocht heeft als cadeautje. Dat ware handig geweest, om dan in dezelfde winkel eens binnen te stappen.
@ Christophe, dat is een geweldig idee. Trapt een kind daar btw in? Zo’n knuffel krijgt na een tijd toch een persoonlijke geur…
@ Alcyon : Probeer een foto van het ding te vinden, wil dan wel kijken in de lokale speelgoedwinkels of ze dezelfde hebben.
[...] dinsdag, 20 maart 2007 Posted by alcyon in Kindjes. trackback Kikker is terug [...]