Dochter blijft maar ziek. Eén hoopje ellende. Echtgenote voelt zich vandaag wat beter en ik wat slechter.
Alleen Zoon houdt zich nog staande, euh zittende temidden van al dat virusgeweld. Vanop zijn pamperzitting aanschouwt hij ons kuchende en kreunende mensen.
Kruipen doet hij nog niet. Toch beweegt hij zich op de een of andere manier onmerkbaar voort. Je zet hem ergens neer en zolang je hem in het oog houdt, blijft hij daar zitten. Als je je rug draait, blijkt hij plots tien centimeter opgeschoven te zijn. Zoon beweegt zich voort gelijk de zon en de maan: je weet dat ze bewegen, maar je kan het bijna niet zien.
En toen was hij plots vertrokken naar een andere plaats en kan je er achteraan. Veel beterschap.
Wat een ziekeboel daar, snel opknappen hoor…. ziek zijn is niet leuk….