Morgen is het de verjaardag van mijn grootvader. Hij is begin dit jaar overleden. Mijn andere grootvader en tevens dooppeter is overleden in het jaar dat ik afgestudeerd ben, ondertussen al een aantal jaren geleden. Sindsdien ben ik nooit op het kerkhof kunnen komen zonder dat ik door mijn tranen heen het graf niet meer kon zien.
Vandaag hebben we twee bloempotjes naar het kerkhof gebracht. Met Allerzielen zijn we er weggebleven, en het was nu met zijn verjaardag eigenlijk een betere gelegenheid. Dochter ging deze keer ook mee, flink ingeduffeld tegen de kou. Bruisend van energie huppelde ze rond over het kerkhof, liep door afgevallen bladeren, ging met haar vingertje over jaargetallen op zerken, voelde aan natte chrysanten, een peuter in de letterlijke zin van het woord. En nog te klein om te begrijpen wat een kerkhof eigenlijk inhoudt.
Waarschijnlijk was het daardoor dat ik deze keer minder aangedaan was dan anders. Een deel van mijn gedachten werd in beslag genomen door Dochter natuurlijk. Of was het omdat zij, die nog maar aan het begin van het leven staat, een compensatie vormde voor mijn grootvaders (en alle anderen) die het einde van het leven gepasseerd zijn?
Ik ga zelden naar het kerkhof, maar er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan mijn grootouders denk.
Kerkhoven heb ik nooit graag bezocht. Kinderen zijn zo spontaan, en fijn dat jullie bezoek het daardoor draaglijker maakte.
een leven komt en een leven gaat… circle of life…
Alhoewel de dood toch een moeilijk te verwerken gegeven blijft.
Vorige week ging ik met mijn zoon ook naar het graf van mijn grootvader . Toen ik hem uitlegde dat op die foto mijn bompa stond zei hij spontaan ‘dag bompa’. Een heel emotioneel maar ook een verterend moment.
misschien leeft je grootvader op één of andere manier verder in/door je dochter … hoe dan ook, afscheid nemen blijft moeilijk … mooie herinneringen kunnen wel zalvend en troostend zijn … en kinderen staan inderdaad voor ‘het leven’ of voor ‘levenskracht’ … dat helpt om verdriet te overwinnen, denk ik.
Mooie gelegenheid wel om te gaan op de verjaardag van de overledene.