Je vindt toch soms interessante zaken op het internet.
Na het afscheren van mijn bakkebaarden begon ik er over te denken om zo’n quasi-onverzorgd Jambers-baardje te laten staan. Ik zag echter niet direct in hoe dat praktisch te verwezenlijken. Scheer je je dan drie dagen niet en één dag wel? Heb ik dan behoefte aan een trimmer?
Google bracht mij bij een artikel van De Standaard. Het artikel heeft het over het meervoudige favoris als ander woord voor bakkebaard. Het woord gaat via het Franse favori terug op het Italiaanse favorito, het verleden deelwoord van favorire. Dat wijst naar het Latijnse werkwoord favêre (iemand een warm hart toedragen, begunstigen). Eind zeventiende eeuw had het Franse vrouwelijke woord favorite de bijklank van: maîtresse die de voorkeur genoot, die de favoriete was van een koning of een hoogwaardigheidsbekleder. De toenaam (‘favorite’) van de dames ging over op de haarlok die ze links en rechts van hun hoofd lieten afhangen over hun wangen. Begin negentiende eeuw zijn mannen ongeveer dezelfde mode gaan volgen; maar in plaats van hun hoofdhaar langs hun wangen naar beneden te laten hangen, lieten zij op die plaats hun baard groeien.
In ons dialect zeggen we fabrieën tegen bakkebaarden. In andere dialecten zegt men (blijkbaar) ook fabries of fasjen. Aangezien een b en een v qua uitspraak dicht tegen elkaar leggen, rijst in mij het vermoeden dat die fabrieën afkomstig zijn van de favoris. Weer iets bijgeleerd.
Ook interessant zijn de namen die de verschillende stijlen dragen. Zo is er het ‘kingordijn’, de baard van Chriet Titulaer, maar ook de Garibaldi- of Verdibaard. En de Hongaarse snor. Of de keizerlijke bakkebaarden.
Maar ik vind er mijn gading niet tussen…
Links:
