Vuile hondjes

Mama (prentenkaarten in de hand): “Kijk, een mamahondje en kleine hondjes. Kleine hondjes zijn puppy’s. Puppyhondjes. Dat zijn puppyhondjes”

Dochter (triomfantelijk): “Pipihondjes!”

Mja. Ze kan soms wel eens gelijk hebben.

Read Full Post »

Bakkebaardig

Ik had mijn bakkebaarden laten staan op aanraden van de kapster. Het is naar het schijnt mode om die te laten staan tot zo ongeveer aan je oorlellen. Aangezien ik van modes niet echt op de hoogte ben, geloofde ik haar op haar woord. Zo gezegd, zo gedaan. Alleen zijn ze wat doorgeschoten. Als ik aan iets begin, kan ik moeilijk stoppen. Ze behaarden mijn kaaklijn tot waar ze zich zouden omgeschoold hebben tot sik of ringbaardje, had ik ze daar geen halt toegeroepen. Het moeilijkste was dan ook ‘s morgens om links en rechts gelijkwaardig te behandelen met mijn scheermesje. Mijn ijkpunt was de lijn van mijn ooghoeken naar beneden. Ik ging er gemakshalve van uit dat ik niet scheel zie.

Maar sinds gisterenmorgen zijn ze dus niet meer. Zaterdagavond bekeek ik ze in de spiegel en ze moesten er af. Zomaar. Waarna ik ‘s zondagsmorgens de gedachte omzette in daden.

Maar ge denkt nu toch niet dat er iemand dat gezien heeft?! Zelfs niet mijn echtgenote, mijn dochter of mijn bijna voltallige schoonfamilie (en dat wil wat zeggen). Mijn collega’s repten er deze morgen met geen woord over. Of onze kat het gezien heeft weet ik niet; ze kwam wel verdacht veel “flossen” tegen mijn benen gisterenavond. Misschien dacht ze dat ik troost nodig had. Ik kan dus niet met recht en reden beweren dat geen kat het gezien heeft, maar voor de rest, ho maar!

Read Full Post »