Dochter heeft een klein, schattig, wit ijsbeertje met een rode sjaal. Zo’n Coca Cola-achtig ijsbeertje, weet je wel. Deze morgen was het de ijsbeer die mee moest naar de onthaalmoeder. Da’s een beetje een beurtrol. Omdat het er een beetje veel werden, zijn alle knuffeldieren en poppen verhuisd van in het bed naar naast het bed. Elke avond krijgt er één of enkele de voorkeur om bij Dochter in bed te mogen slapen. Een beetje zoals de sultan een dame uit zijn harem liet ontbieden.
Degene die ‘s avonds de voorkeur krijgt, is dikwijls, maar niet altijd, ook degene die mee mag naar de onthaalmoeder of bij de grootouders. Deze morgen dus niet; ijsbeer werd aangewezen.
In de auto was hij echter achter de zetel gevallen. “Wijsbeer gevallen”, klonk het uit het kinderzitje. Toen moest papa moeite doen om zijn verstand bij de weg houden.
