Het viel wat tegen om vanmorgen op te staan. Alles doet zeer. Er broeit iets. Ik moest mezelf de trap afslepen, de auto in zeulen, naar de trein strompelen en daarna tot het kantoor kruipen. Ik ben blij dat ik op mijn stoel zit. De koffie is voorlopig nog onbereikbaar. Het zal vandaag dus een redelijk ongeïnspireerd blogberichtje worden. Net nu ik gisteren mijn vroegere recordaantal bezoekers geëvenaard heb. De grafiek zal weer een duik nemen.
De rest van de week heb ik gelukkig vrijaf.
Net nu ook hadden we voor de rest van de week gepland om de haag op onze bouwgrond uit te smijten. De zoon van mijn schoonzus komt met een Manitou het zware werk verrichten, gelukkig. Zoals ik mij vandaag voel, ben ik tot niet meer in staat dan er wat tegen te leunen.
Ook de weergoden liggen weer dwars. Net nu krijgen de temperaturen een opdoffer, Boreas en Thrascius bollen hun wangen en nachtvorst loert om het hoekje.
En hier op kantoor blijft de stapel dossiers maar onafgewerkt liggen, terwijl er steeds andere klusjes tussen komen. Ik laat niet graag een stapel onafgewerkt materiaal achter als ik een paar dagen thuis ben (behalve voor het weekend). Zou ik iemand kunnen omkopen om mijn koffietas te gaan uitspoelen en er koffie in te gieten?
