We hadden iets met bomen toen we jong waren, mijn kozijnen en ik. Ja, ik blijf halsstarrig het Vlaamse woord kozijn bezigen, omdat het over de zonen van mijn tantes gaat en niet over oomzeggers.
Niet alleen om in te kruipen, al was dat wel de meest voorkomende bezigheid. In het kleine tuintje van mijn grootouders stonden bijvoorbeeld drie slanke dennen. Niet te hoog, een paar meter maar. En die waren zo handig voorzien van kransen van takken op regelmatige afstand van elkaar. Zelfs voor een hark als ik was het een stukje cake om een paar meter hoog te geraken, tot waar de takken te dun werden. En hoe handig dat er net drie waren! Elk van ons had aldus zijn eigen boom om denappel in te spelen. Alleen onze moeders waren er niet zo blij mee. Dennenhars is iets hardnekkigs om uit kleren te krijgen.
Over de wilgen in het steegje naast het huis heb ik het al gehad. We passeerden daar vaak, al babbelend. Van het ene eind van het steegje naar het andere en terug. Het binnenste was bij sommige bomen al volledig vermolmd en verdwenen; soms stond er zowaar nog maar een halve boom recht, en toch leefde die nog. Vanbinnen was die dan fraai behangen met spinnenwebben.
Mijn ene kozijn was toen in zijn fikperiode. Hij had een aansteker. Niet dat hij pyromaan was, maar het was toch vaak verleidelijk om te testen wat nu juist fikt en wat niet. Fikkende kozijn + spinnenwebben …? Inderdaad. Maar een spinnenweb bleek niet te fikken, maar eerder gewoon weg te smelten. Geen rook, geen vuur, niks. Na een paar webben slenterden we verder.
Later bleek dat een buurman een paar emmers water in de brandende boom is moeten gaan kletsen. Hoe die tóch vuur gevat heeft, is mij nog steeds een raadsel. Molm is wel heel goede tondel, maar toch. Blijkbaar moeten de webben toch een vonkje overgebracht hebben en is de boel aan het smeulen gegaan.
Of de champetter die avond weer bij mijn peter aan de voordeur stond, weet ik niet, maar het lijkt mij heel goed mogelijk…
Jeugdsentiment.
Welke stoute streken haal je nu nog uit ter vervanging?
Misschien van “hoe word ik brandweerman”
Een jongen met een aansteker …
Ik heb ooit eens een heel tarweveld in de as gelegd … maar de dader werd nooit gevonden. Shame on me!
>> Eefje:
‘t Was een beetje zoals ‘the good, the bad and the ugly’. Ik was de goeie. Het geweten. Niet dat dat veel uitmaakte
Allez, ‘t is nu niet dat de anderen dan ugly of hartstikke bad waren, dat nu ook weer niet…
>> freddy11:
Eerder van “I’m a firestarter”
>> Smiling Cobra:
Nounou! Dat moet dan toch in de krant gekomen zijn, niet?
Da’k het niet weet. Er is in alle geval brandweer en zo bij te pas gekomen … maar toen was ik al volop bezig de volmaakte onschuld te spelen.
Jaja Alcyon, de schuld op andere jongetjes steken! Ik ken iemand, zogezegd de onschuld zelf, maar ondertussen de andere kindjes alles opsteken.
Deugenieten! :p
Subliem. Ik krijg ineens flitsen van uit mijn jeugd. Toen heb ik ook letterlijk met vuur gespeeld.
>> Sofie, Comicsken, buddha:
Echt waar! Op mijn eerstecommuniezieltje! Ik was altijd braaf!