Héél onze vakantie aan zee heb ik de lucht zitten afturen naar iets wat de moeite waard was om een foto van te maken; iets wat in mijn Weerboekje vermeld staat. Niets! Mooie wolken, dat wel. Vooral Cirrus tegen de avond.
Op onze laatste avond aan zee was het echter prijs.
Rechts van de zon was er een heldere, gekleurde vlek te zien. Net een klein regenboogje. Regenbogen komen echter altijd aan de tegenovergestelde kant van de zon voor. Op de foto is het natuurlijk weer eens minder goed te zien. Ik heb mij trouwens zó gezet dat de zon grotendeels achter een gebouw zat.
Direct in mijn Weerboekje gedoken. Een bijzon of parhelium (in het Engels ‘parhelion’, ‘mock sun’, ‘false sun’ of ‘sun dog’) blijkt het meest voorkomende haloverschijnsel, alhoewel het de eerste keer is dat ik er één zie… Soms komen er zelfs twee voor, aan elke kant van de zon één.
Volgens het boekje ontstaan bijzonnen als licht wordt gebroken door normale, zeshoekige ijsplaatjes, waarbij de grote, platte oppervlakken horizontaal liggen. Ze zouden enkel voorkomen bij Cirruswolken.
Even inzoomen…
Toen ik wat later op het idee kwam om de zon achter een verkeersbord te verstoppen, was de (rechter)bijzon al minder goed te zien. Een linkerbijzon was volgens mij afwezig, ofwel kon ik ze niet zien omdat ze achter de flatgebouwen zat.
Links van de twee meest rechtse paaltjes zijn nog net wat regenboogkleurtjes te zien. (Hoe doe je dat trouwens, foto’s plaatsen die vergroten als je er op klikt?)
