Ik moet dringend weer eens repeteren. Na het huwelijksfeest van onze zanger begin juli heb ik mijn instrument niet meer aangeraakt. Straks ben ik het verleerd!
Maar ja… Ofwel slaapt er één van de kindjes, ofwel allebei, ofwel is de dochter klaarwakker en komt ze aan alle knopjes draaien. Vind dan maar eens een goed moment om te repeteren.
Nochtans, binnenkort staan er weer enkele optredens op het programma. Een chiro-barbecue, een bikerstreffen ten voordele van een zieke jongen, een streekbierenavond en een verjaardagsfeest, allemaal op een maand tijd. En alle vier compleet verschillend, wat wel zo plezant is. Pizant, zou de dochter zeggen.
Het is en blijft een hobby natuurlijk. Dit jaar maar zeven optredens tot nu toe. Dat kan je bezwaarlijk meer dan een hobby noemen. Wat dan verder inhoudt dat een kosten-batenanalyse (toch even de schrijfwijze gecheckt op taalunieversum. Van gecheckt ook) waarschijnlijk een negatief saldo zou opleveren, als je alles incalculeert. Zolang ze ons maar van drank voorzien…
Soms gaat het verder dan drank alleen. In juni mochten we een huwelijksviering opluisteren in een middeleeuws kader. Iedere gast was gekleed als middeleeuwer, edele of handwerksman. Waarschijnlijk wambuizen alom, gesteld dat ik zou weten hoe een wambuis er uit ziet. De bruidegom stond de ganse tijd af te zien – het was die dag lekker warm – in een met bont afgezet jasje en hoed. De bruid was goed geïsoleerd in een vele lagen tellende lange rok. Drank werd gedronken in stenen bekertjes. En als kers op de taart hing er een varkentje te roosteren aan een spit, waaraan we alras zelf vorksgewijs eer konden betuigen. Mals! En een honingsausje om duimen en vingers van af te likken… Zo mogen er nog optredens komen!
