Natuurmoment

Zaterdag een koninginnepage gezien op een, hoe kan het ook anders, vlinderstruik. En een paar stappen verder vloog een groene specht met een verwijtende schreeuw op van een boom. Is er toch nog hoop?

Read Full Post »

Johnny Cash

Onlangs heb ik een paar cd’s gekocht van Johnny Cash. Als er al mensen zijn die hem kennen, dan zijn die waarschijnlijk ouder dan ik en zijn het country-liefhebbers.

 

Alhoewel het merendeel van mijn cd-verzameling (een schamele 500 ongeveer) bestaat uit metal- en hard rock-toestanden, zit er hier en daar ook iets anders tussen wat ooit mijn oren bereikt heeft en daar een onuitwisbare indruk heeft nagelaten. Ik had een tiental jaren geleden al een verzamelplaatje van The Man In Black gekocht, met een paar van zijn grootste hits (I walk the line, A boy named Sue,…). Maar daar durf je met niemand over spreken. Allez nu, als jonge gast, Johnny Cash, komaan.

 

Maar voor zijn laatste vijf cd’s hoeft niemand zich te schamen.

 

Nadat hij buitengetrapt is bij zijn voorlaatste platenfirma wegens te oud, kwam hij in 1993 terecht bij Rick Rubin van American Recordings. Dezelfde Rubin die nu ook de comeback van Neil Diamond (die van die meeuw ja) verzorgde. In de laatste tien jaren van zijn leven heeft Johnny Cash daar nog vijf cd’s gemaakt met een aantal covers maar ook met nog wat eigen nummers. En het zijn stuk voor stuk pareltjes. Je hoort van de eerste tot de laatste cd een evolutie in zijn stem – Johnny Cash was ziek en de vijfde cd is opgenomen vlak voor zijn dood. Op dagen dat hij te ziek was om naar de studio te komen, werd de muziek opgenomen bij hem thuis.

 

Mede daardoor zijn de nummers van een breekbare schoonheid en gezongen met veel meer gevoel dan twintig vrachtwagenladingen Britney Spearsen bij elkaar. De nummers eisen ook dat je er naar luistert, écht naar luistert, naar zijn krakende stem en zijn gitaar, hier en daar ondersteund door een piano of andere instrumenten. ‘The Mercy Seat‘ was het eerste nummer dat ik hoorde, en het was een echte bij-de-keel-grijper.

 

Deze cd’s vormen zijn testament. Moest er ergens nog onuitgegeven materiaal zijn, laat het dan van hetzelfde niveau zijn als dit, of laat het anders voor eeuwig onuitgegeven blijven…

Read Full Post »